৯. আসেৱনপচ্চযকথাৱণ্ণনা
৯০৩-৯০৫. বীজং চতুমধুৰভাৱং ন গণ্হাতীতি ইদং সকসমযৱসেন ৱুত্তং, পৰসমযে পন ৰূপধম্মাপি অৰূপধম্মেহি সমানক্খণা এৱ ইচ্ছিতা. তেনেৱাহ ‘‘সব্বে ধম্মা খণিকা’’তি. খণিকত্তেপি ৱা অচেতনেসুপি অনিন্দ্ৰিযবদ্ধৰূপেসু ভাৱনাৱিসেসো লব্ভতি, কিমঙ্গং পন সচেতনেসূতি দস্সেতুং ‘‘যথা বীজং চতুমধুৰভাৱং ন গণ্হাতী’’তি নিদস্সনন্তি দট্ঠব্বং. আসেৱেন্তো নাম কোচি ধম্মো নত্থি ইত্তৰতায অনৱট্ঠানতোতি অধিপ্পাযো. ইত্তৰখণতায এৱ পন আসেৱনং লব্ভতি. কুসলাদিভাৱেন হি অত্তসদিসস্স পযোগেন কৰণীযস্স পুনপ্পুনং কৰণপ্পৱত্তনং অত্তসদিসতাপাদনং ৱাসনং ৱা আসেৱনং পুৰে পৰিচিতগন্থো ৱিয পচ্ছিমস্সাতি.
আসেৱনপচ্চযকথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.