১. সুৰাপানসিক্খাপদৱণ্ণনা

৩২৬-৩২৮. সুৰাপানৱগ্গস্স পঠমসিক্খাপদে ৱতিযাতি গামপৰিক্খেপৱতিযা. পাড়িযং পিট্ঠসুৰাদীসু পিট্ঠং ভাজনে পক্খিপিত্ৱা তজ্জং উদকং দত্ৱা মদ্দিত্ৱা কতা পিট্ঠসুৰা. এৱং পূৱে ওদনে চ ভাজনে পক্খিপিত্ৱা তজ্জং উদকং দত্ৱা মদ্দিত্ৱা কতা পূৱসুৰা ওদনসুৰাতি চ ৱুচ্চতি. ‘‘কিণ্ণা’’তি পন তস্সা সুৰায বীজং ৱুচ্চতি. যে সুৰামোদকাতিপি ৱুচ্চন্তি, তে পক্খিপিত্ৱা কতা কিণ্ণপক্খিত্তা. হৰীতকীসাসপাদিনানাসম্ভাৰেহি সংযোজিতা সম্ভাৰসংযুত্তা.

মধুকতালনাড়িকেৰাদিপুপ্ফৰসো চিৰপৰিৱাসিতো পুপ্ফাসৱো. পনসাদিফলৰসো ফলাসৱো. মুদ্দিকাৰসো মধ্ৱাসৱো. উচ্ছুৰসো গুড়াসৱো. হৰীতকামলককটুকভণ্ডাদিনানাসম্ভাৰানং ৰসো চিৰপৰিৱাসিতো সম্ভাৰসংযুত্তো. বীজতো পট্ঠাযাতি সম্ভাৰে পটিযাদেত্ৱা চাটিযং পক্খিত্তকালতো, তালনাড়িকেৰাদীনং পুপ্ফৰসস্স গহিতঅভিনৱকালতোযেৱ চ পট্ঠায.

৩২৯. লোণসোৱীৰকং সুত্তঞ্চ অনেকেহি ভেসজ্জেহি অভিসঙ্খতো অমজ্জভূতো আসৱৱিসেসো. ৱাসগ্গাহাপনত্থন্তি সুগন্ধিভাৱগ্গাহাপনত্থং. অচিত্তকং লোকৱজ্জন্তি এত্থ যং ৱত্তব্বং, তং পঠমপাৰাজিকৱণ্ণনাযং ৱুত্তনযেন ৱেদিতব্বং. সেসমেত্থ উত্তানমেৱ. মজ্জভাৱো, তস্স পানঞ্চাতি ইমানি পনেত্থ দ্ৱে অঙ্গানি.

সুৰাপানসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.