৭. মহানামসিক্খাপদৱণ্ণনা

৩০৩. সত্তমে মহানামো নামাতি অনুৰুদ্ধত্থেৰস্স ভাতা ভগৱতো চূড়পিতু পুত্তো. সুদ্ধোদনো সক্কোদনো সুক্কোদনো ধোতোদনো অমিতোদনোতি ইমে হি পঞ্চ জনা ভাতৰো. অমিতা নাম দেৱী তেসং ভগিনী, তিস্সত্থেৰো তস্সা পুত্তো. তথাগতো চ নন্দত্থেৰো চ সুদ্ধোদনস্স পুত্তা, মহানামো চ অনুৰুদ্ধত্থেৰো চ সুক্কোদনস্স, আনন্দত্থেৰো অমিতোদনস্স. সো ভগৱতো কনিট্ঠো, মহানামো মহল্লকতৰো সকদাগামী অৰিযসাৱকো. তেন ৱুত্তং ‘‘মহানামো নাম…পে… অৰিযসাৱকো’’তি.

৩০৫-৩০৬. পাড়িযং অজ্জণ্হোতি অজ্জ একদিৱসন্তি অত্থো, ‘‘অজ্জনো’’তি ৱা অত্থো গহেতব্বো, নো অম্হাকং. কালং আহৰিস্সথাতি স্ৱে হৰিস্সথ. ততো চে উত্তৰি সাদিযেয্যাতি সচে তত্থ ৰত্তীহি ৱা ভেসজ্জেহি ৱা পৰিচ্ছেদো কতো হোতি ‘‘এত্তকাযেৱ ৱা ৰত্তিযো এত্তকানি ৱা ভেসজ্জানি ৱিঞ্ঞাপেতব্বানী’’তি, ততো ৰত্তিপৰিযন্ততো ৱা ভেসজ্জপৰিযন্ততো ৱা উত্তৰি ৱিঞ্ঞাপেন্তো সাদিযেয্য. ‘‘ইমেহি তযা ভেসজ্জেহি পৱাৰিতম্হ, অম্হাকঞ্চ ইমিনাৱ ভেসজ্জেন অত্থো’’তি আচিক্খিত্ৱা ৱিঞ্ঞাপেতুম্পি গিলানোৱ লভতি.

৩১০. যস্মা সঙ্ঘপৱাৰণাযমেৱাযং ৱিধি, তস্মা ‘‘যে অত্তনো পুগ্গলিকায পৱাৰণায পৱাৰিতা’’তি ৱুত্তং. সেসং উত্তানমেৱ. সঙ্ঘপৱাৰণতা, ভেসজ্জৱিঞ্ঞত্তি, অগিলানতা, পৰিযন্তাতিক্কমোতি ইমানি পনেত্থ চত্তাৰি অঙ্গানি.

মহানামসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.