২. দুতিযপাৰাজিকসিক্খাপদৱণ্ণনা

‘‘কিস্স পন ত্ৱং অয্যে জানং পাৰাজিকং ধম্মং অজ্ঝাপন্ন’’ন্তি ৱচনতো, ‘‘অট্ঠন্নং পাৰাজিকানং অঞ্ঞতৰং পাৰাজিকং অজ্ঝাপন্ন’’ন্তি (পাচি. ৬৬৬) ৱচনতো, অন্তে ‘‘উদ্দিট্ঠা খো অয্যাযো অট্ঠ পাৰাজিকা ধম্মা’’তিআদিৱচনতো (পাচি. ৬৭৭), পৰিৱাৰে ‘‘সাধাৰণপঞ্ঞত্তি উভতোপঞ্ঞত্তী’’তি (পৰি. ২০১) ৱচনতো চ ভিক্খুনিৱিভঙ্গং পত্ৱা ভগৱা সাধাৰণানি সিক্খাপদানি ভিক্খূনং উপ্পন্নৱত্থুস্মিংযেৱ ‘‘যা পন ভিক্খুনী ছন্দসো মেথুনং ধম্মং পটিসেৱেয্য অন্তমসো তিৰচ্ছানগতেনপি পাৰাজিকা হোতি অসংৱাসা’’তিআদিনা নযেন সৱিসেসম্পি অৱিসেসম্পি মাতিকং নিক্খিপিত্ৱা অনুক্কমেন পদভাজনং, আপত্তিভেদং, তিকচ্ছেদং, অনাপত্তিৱাৰঞ্চ অনৱসেসং ৱত্ৱা ৱিত্থাৰেসি. সঙ্গীতিকাৰকেহি পন অসাধাৰণপঞ্ঞত্তিযোযেৱ ইধ ৱিত্থাৰিতাতি ৱেদিতব্বা.

৬৬৬. তত্থ ‘‘অট্ঠন্নং পাৰাজিকান’’ন্তি ইদং কেৱলং সঙ্গীতিকাৰকানংযেৱ নযতো নিক্খিত্তৱচনং ইতো পুব্বে ছট্ঠসত্তমট্ঠমানং পাৰাজিকানং অপঞ্ঞত্তত্তা. ভগৱতা পন ইদং পঞ্ঞাপিতমাদিসিক্খাপদম্পি উপাদায ‘‘ছন্নং পাৰাজিকান’’ন্তি ৱুত্তং সিযা. ইতো উদ্ধং পঞ্ঞত্তানিপি উপাদায ‘‘অট্ঠন্নং পাৰাজিকান’’ন্তি ৱচনং অপৰভাগে উপ্পন্নন্তি একচ্চে আচৰিযা. অট্ঠকথাযং পন ‘‘ইদঞ্চ পাৰাজিকং পচ্ছা পঞ্ঞত্তং, তস্মা ‘অট্ঠন্ন’ন্তি ৱিভঙ্গে ৱুত্ত’’ন্তিআদি ৱুত্তং, তস্মা অট্ঠকথাচৰিযানং মতেন সিদ্ধমেতং যথাপঞ্ঞত্তানুক্কমৱসেনেৱ সঙ্গীতানীতি. ‘‘অঞ্ঞাসি’’ন্তি পাঠো. অঞ্ঞাসীতি ন গহেতব্বো. ‘‘দুট্ঠুল্লসিক্খাপদে ৱুত্তনযেনেৱা’’তি ৱচনতো ৱজ্জপটিচ্ছাদিকং যা পটিচ্ছাদেতি, সাপি ৱজ্জপটিচ্ছাদিকআযেৱাতি সিদ্ধং. কিঞ্চাপি ৱজ্জপটিচ্ছাদনং পেমৱসেন হোতি, তথাপি সিক্খাপদৱীতিক্কমচিত্তং দোমনস্সিকমেৱ হোতীতি কত্ৱা ‘‘দুক্খৱেদন’’ন্তি ৱুত্তং.

দুতিযপাৰাজিকসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.