৩. ভিক্খুনুপস্সযসিক্খাপদৱণ্ণনা
১৬২. ‘‘একৰত্তম্পি ৱসন্তী’’তি (পাচি. ১৬১) ৱচনতো যত্থ ৰত্তিযং ন ৱসন্তি, তত্থ গন্ত্ৱা ওৱদিতুং ৱট্টতীতি একে. যদি এৱং সঙ্কেতট্ঠানং গন্ত্ৱা ওৱদিতুং ৱট্টতীতি সিদ্ধং. ‘‘ততো অদ্ধযোজনেযেৱ সভিক্খুকো আৱাসো ইচ্ছিতব্বো’’তি ন ৱত্তব্বং. ভিক্খুনোৱাদকো চে অদ্ধযোজনং গন্ত্ৱা ওৱদিতুকামো হোতি, ভিক্খুনিসঙ্ঘো চ অদ্ধযোজনং গন্ত্ৱা সোতুকামো, ‘‘ৱট্টতী’’তি ৱত্তব্বং সিযা, তঞ্চ ন ৱুত্তং, তস্মা ন ৱট্টতি. হেট্ঠিমপৰিচ্ছেদেন পন ‘‘একৰত্তম্পী’’তি ৱুত্তং. ততো পট্ঠায উপস্সযং হোতি, ন উপস্সযসঙ্খেপেন কতমত্তেনাতি ৱুত্তং হোতি. যত্থ ৱাসূপগতা ভিক্খুনিযো, সো উপস্সযসঙ্খ্যং গচ্ছতি, তত্থ ন গন্ত্ৱা ওৱাদো দাতব্বো. একাৱাসে দিৱা ৱট্টতীতি একে, ৱিচাৰেত্ৱা যুত্ততৰং গহেতব্বং.
ভিক্খুনুপস্সযসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.