৩. ধম্মদিন্নসুত্তৱণ্ণনা
১০৪৯. সত্তসু জনেসূতি সত্তসু কিত্তিযমানেসু উপাসকজনেসু. গম্ভীৰাতিআদীসু ধম্মগম্ভীৰাতি পাড়িগতিযা গম্ভীৰা, তথা চ সল্লসুত্তং হেট্ঠা পকাসিতমেৱ. ‘‘চেতনাহং, ভিক্খৱে, কম্মং ৱদামী’’তিআদিনা (অ. নি. ৬.৬৩; কথা. ৫৩৯) আগতং চেতনাসুত্তং. তত্থ ‘‘চেতনাসহজাতং নানাক্খণিক’’ন্তিআদিনা পট্ঠানে আগতনযেন, সুত্তেসু (অ. নি. ৩.১০১) চ ‘‘দিট্ঠধম্মৱেদনীয’’ন্তিআদিনা আগতনযেন গম্ভীৰভাৱো ৱেদিতব্বো, নিব্বানস্স চেৱ অৰিযমগ্গস্স চ পকাসনতো অসঙ্খতসংযুত্তস্স লোকুত্তৰত্থদীপকতা. ‘‘অতীতংপাহং ৰূপেন খজ্জিং, এতৰহি খজ্জামী’’তিআদিনা পঞ্চন্নং খন্ধানং খাদকভাৱস্স, পুগ্গলস্স খাদিতব্বতায ৱিভাৱনেন খজ্জনীযপৰিযাযে (সং. নি. ৩.৭৯) ৱিসেসতো নিস্সত্তনিজ্জীৱতা দীপিতাতি ৱুত্তং ‘‘সত্তসুঞ্ঞতাদীপকা খজ্জনিকসুত্তন্তাদযো’’তি. উপসম্পজ্জ ৱিহৰিস্সামাতি যে তেসু সুত্তেসু ৱুত্তপটিপদং সম্মদেৱ পৰিপূৰেন্তি, তে তেসু উপসম্পজ্জ ৱিহৰন্তি নাম. এত্থাতি ‘‘ন খো নেত’’ন্তি এত্থ ন-কাৰো ‘‘অঞ্ঞমঞ্ঞ’’ন্তি এত্থ ম-কাৰো ৱিয ব্যঞ্জনসন্ধিমত্তমেৱ, নাস্স কোচি অত্থো.