৩-৫. যোধাজীৱসুত্তাদিৱণ্ণনা

৩৫৫-৩৫৭. যুজ্ঝনং যোধো, সো আজীৱো এতস্সাতি যোধাজীৱো. তেনাহ – ‘‘যুদ্ধেন জীৱিকং কপ্পনকো’’তি, উস্সাহং ৱাযামং কৰোতীতি যুজ্ঝনৱসেন উস্সাহং ৱাযামং কৰোতি. পৰিযাপাদেন্তীতি মৰণপৰিযন্তিকং আপদং পাপেন্তি. তেনাহ ‘‘মৰণং পটিপজ্জাপেন্তী’’তি. দুট্ঠু ঠপিতন্তি দুট্ঠাকাৰেন অত্তনো পৰেসঞ্চ অত্থাৱহভাৱং ন গতং পটিপন্নং. পৰেহি সঙ্গামে জিতা হতা এত্থ জাযন্তীতি পৰজিতো নাম নিৰযো. অসিধনুগদাযসঙ্কুচক্কানি পঞ্চাৱুধানি. তং সন্ধাযাতি তং যোধাজীৱং পুগ্গলং সন্ধায. এতং ‘‘যো সো’’তিআদি ৱুত্তং. চতুত্থপঞ্চমেসূতি হত্থাৰোহঅস্সাৰোহসুত্তেসু. এসেৱ নযোতি এসো ততিযে ৱুত্তো এৱ অত্থতো ৱিসেসাভাৱতো.

যোধাজীৱসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.