৪. কামগুণসুত্তৱণ্ণনা

১১৭. চেতসোতি কৰণে সামিৱচনং. চিত্তেন সংফুসনং নাম অনুভৱোতি আহ ‘‘চিত্তেন অনুভূতপুব্বা’’তি. উতুত্তযানুৰূপতাৱসেন পাসাদত্তযং, তং ৱসেন তিৱিধনাটকভেদো. মনোৰম্মতামত্তেন কামগুণং কত্ৱা দস্সিতং, ন কামৱসেন. ন হি অভিনিক্খমনতো উদ্ধং বোধিসত্তস্স কামৱিতক্কা ভূতপুব্বা. তেনাহ মাৰো পাপিমা –

‘‘সত্ত ৱস্সানি ভগৱন্তং, অনুবন্ধিং পদাপদং;

ওতাৰং নাধিগচ্ছিস্সং, সম্বুদ্ধস্স সতীমতো’’তি. (সু. নি. ৪৪৮);

মেত্তেয্যো নামাতিআদি অনাগতাৰম্মণদস্সনমত্তং, ন বোধিসত্তস্স এৱং উপ্পজ্জতীতি. অত্তা পিযাযিতব্বৰূপো এতস্সাতি অত্তৰূপো, উত্তৰপদে পুৰিমপদলোপেনাতি ‘‘অত্তনো হিতকামজাতিকেনা’’তি অত্থো ৱুত্তো. অত্তৰূপেনাতি ৱা পীতিসোমনস্সেহি গহিতসভাৱেন তুট্ঠপহট্ঠেন উদগ্গুদগ্গেন. অপ্পমাদোতি অপ্পমজ্জনং কুসলধম্মেসু অখণ্ডকাৰিতাতি আহ ‘‘সাতচ্চকিৰিযা’’তি. অৱোস্সগ্গোতি চিত্তস্স কামগুণেসু অৱোস্সজ্জনং পক্খন্দিতুং অপ্পদানং. পুৰিমো ৱিকপ্পো কুসলানং ধম্মানং কৰণৱসেন দস্সিতো, পচ্ছিমো অকুসলানং অকৰণৱসেন. দ্ৱে ধম্মাতি অপ্পমাদো সতীতি দ্ৱে ধম্মা. অপ্পমাদো সতি চ তথা পৱত্তা চত্তাৰো কুসলধম্মক্খন্ধা ৱেদিতব্বা. কত্তব্বাতি পৱত্তেতব্বা.

তস্মিং আযতনেতি তস্মিং নিব্বানসঞ্ঞিতে কাৰণে পটিৱেধে. তং কাৰণন্তি ছন্নং আযতনানং কাৰণং. সড়াযতনং নিৰুজ্ঝতি এত্থাতি সড়াযতননিৰোধো ৱুচ্চতি নিব্বানং. তেনাহ ‘‘নিব্বানং. তং সন্ধাযা’’তিআদি. নিব্বানস্মিন্তি নিব্বানম্হি.

কামগুণসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.