১. মাৰসুত্তৱণ্ণনা

১৬০. মাৰসদ্দোযং ভাৱসাধনোতি দস্সেন্তো ‘‘মাৰো ৱা অস্সাতি মৰণং ৱা ভৱেয্যা’’তি আহ. মাৰেতাতি মৰিতব্বো মাৰং মৰণং এতব্বোতি আহ ‘‘মাৰেতব্বো’’তি. অনুপাদানিব্বানত্থাতি ফলৱিমুত্তিসঙ্খাতা অৰহতো অৰহন্ততা নাম যাৱদেৱ অনুপাদানিব্বানত্থা. নিব্বানব্ভন্তৰেতি অনুপাদানিব্বানাধিগমস্স অব্ভন্তৰে ততো ওৰমেৱ ইদং মগ্গং ব্ৰহ্মচৰিযং ৱুস্সতি, ন ততো পৰং. অস্সাতি ব্ৰহ্মচৰিযস্স.

মাৰসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.