১-২. অৱিজ্জাসুত্তাদিৱণ্ণনা

১১৩-১১৪. যাৱতাতি যস্মা. ইমায…পে… সমন্নাগতোতি ‘‘ইদং দুক্খন্তি যথাভূতং নপ্পজানাতী’’তিআদিনা নযেন ৱুত্তায চতূসু অৰিযসচ্চেসু অঞ্ঞাণসভাৱায অৱিজ্জায সম্মোহেন সমন্নাগতো. এত্তাৱতাতি এত্তকেন কাৰণেন অৱিজ্জাগতো সমঙ্গীভূতেন উপগতো, অৱিজ্জায ৱা উপেতো নাম হোতি.

দুতিযেপীতি ৱিজ্জাসুত্তে. ‘‘ৱিজ্জাৱসেন দেসনা’’তি অযমেৱ ৱিসেসোতি আহ ‘‘এসেৱ নযো’’তি.

অৱিজ্জাসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.