৪. পৰিঞ্ঞেয্যসুত্তৱণ্ণনা

১০৬. পৰিঞ্ঞেয্যেতি এত্থ তিস্সো পৰিঞ্ঞা ঞাতপৰিঞ্ঞা, তীৰণপৰিঞ্ঞা, পহানপৰিঞ্ঞাতি. তাসু ঞাতপৰিঞ্ঞা যাৱদেৱ তীৰণপৰিঞ্ঞত্থা. তীৰণপৰিঞ্ঞা চ যাৱদেৱ পহানপৰিঞ্ঞত্থাতি. তত্থ উক্কট্ঠায পৰিঞ্ঞায কিচ্চদস্সনৱসেন অত্থং দস্সেন্তো ‘‘পৰিঞ্ঞেয্যেতি পৰিজানিতব্বে সমতিক্কমিতব্বে’’তি, পহাতব্বেতি অত্থো. তেনাহ ভগৱা – ‘‘কতমা চ, ভিক্খৱে, পৰিঞ্ঞা? ৰাগক্খযো, দোসক্খযো, মোহক্খযো’’তি, তস্মা সমতিক্কমন্তি, সমতিক্কন্তং পহানস্স উপাযং. সমতিক্কমিত্ৱা ঠিতন্তি পজহিত্ৱা ঠিতন্তি অযমেত্থ অত্থো.

পৰিঞ্ঞেয্যসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.