৯. তিস্সসুত্তৱণ্ণনা
২৪৩. ভণ্ডকন্তি পত্তচীৱৰং. নিসীদিযেৱ ৱত্তস্স অসিক্খিতত্তা. তুজ্জনত্থেন ৱাচা এৱ সত্তিযোতি আহ ‘‘ৱাচাসত্তীহী’’তি.
ৱাচায সন্নিতোদকেনাতি ৱচনসঙ্খাতেন সমন্ততো নিচ্চং কত্ৱা উপতুদনতো সন্নিতুদকেন. ৱিভত্তিঅলোপেন সো নিদ্দেসো. তেনাহ ‘‘ৱচনপতোদেনা’’তি.
উচ্চকুলে জাতি এতস্সাতি জাতিমা, ব্ৰহ্মজাতিকো ইসি. মাতঙ্গোতি চণ্ডালো. তত্থাতি কুম্ভকাৰসালাযং. ওকাসং যাচি কুম্ভকাৰং. মহন্তং দিস্ৱা আহ – ‘‘পঠমতৰং পৱিট্ঠো পব্বজিতো’’তি. তত্থেৱাতি তস্সাযেৱ সালায দ্ৱাৰং নিস্সায দ্ৱাৰসমীপে. মেতি মযা. খম ময্হন্তি ময্হং অপৰাধং খমস্সু. তেতি তযা. পুন তেতি তৱ. গণ্হি উগ্গন্তুং অপ্পদানৱসেন. তেনাহ ‘‘নাস্স উগ্গন্তুং অদাসী’’তি. পবুজ্ঝিংসূতি নিদ্দায পবুজ্ঝিংসু পকতিযা পবুজ্ঝনৱেলায উপগতত্তা.
ছৱোতি নিহীনো. অনন্তমাযোতি ৱিৱিধমাযো মাযাৱী.
সোতি মত্তিকাপিণ্ডো. ‘‘সত্তধা ভিজ্জী’’তি এত্থাযমধিপ্পাযো – যং তেন তাপসেন পাৰমিতাপৰিভাৱনসমিদ্ধাহি নানাৱিহাৰসমাপত্তিপৰিপূৰিতাহি সীলদিট্ঠিসম্পদাদীহি সুসঙ্খতসন্তানে মহাকৰুণাধিৱাসে মহাসত্তে বোধিসত্তে অৰিযূপৱাদকম্মং অভিসপসঙ্খাতং ফৰুসৱচনং পৱত্তিতং, তং মহাসত্তস্স খেত্তৱিসেসভাৱতো তস্স চ অজ্ঝাসযফৰুসতায দিট্ঠধম্মৱেদনীযং হুত্ৱা সচে সো মহাসত্তং ন খমাপেতি, তং কক্খড়ং হুত্ৱা ৱিপচ্চনসভাৱং জাতং, খমাপিতে পন মহাসত্তে পযোগসম্পত্তিপটিবাহিতত্তা অৱিপাকধম্মতং আপজ্জতি অহোসিকম্মভাৱতো. অযঞ্হি অৰিযূপৱাদপাপস্স দিট্ঠধম্মৱেদনীযস্স চ ধম্মতা. যং তং বোধিসত্তেন সূৰিযুগ্গমননিৱাৰণং কতং, অযং বোধিসত্তেন দিট্ঠো উপাযো. তেন হি উব্বাড়্হা মনুস্সা বোধিসত্তস্স সন্তিকে তাপসং আনেত্ৱা খমাপেসুং. সোপি চ মহাসত্তস্স গুণে জানিত্ৱা তস্মিং চিত্তং পসাদেসি. যং পনস্স মত্থকে মত্তিকাপিণ্ডস্স ঠপনং তস্স সত্তধা ফালনং কতং, তং মনুস্সানং চিত্তানুৰক্খণত্থং. অঞ্ঞথা হি ইমে পব্বজিতা সমানা চিত্তস্স ৱসং ৱত্তন্তি, ন পন চিত্তমত্তনো ৱসে ৱত্তাপেন্তীতি মহাসত্তম্পি তেন সদিসং কত্ৱা গণ্হেয্যুং, তদস্স নেসং দীঘৰত্তং অহিতায দুক্খাযাতি. পতিৰূপন্তি যুত্তং.
তিস্সসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.