১১. মহাকপ্পিনসুত্তৱণ্ণনা

২৪৫. মহাকপ্পিনোতি পূজাৱচনমেতং যথা ‘‘মহামোগ্গল্লানো’’তি. তথাৰূপন্তি ‘‘বুদ্ধো ধম্মো’’তিআদিকং গুণৱিসেসৱন্তপটিবদ্ধং. সাসনন্তি দেসন্তৰতো আগতৱচনং. জঙ্ঘৱাণিজাতি জঙ্ঘচাৰিনো ৱাণিজা. কিঞ্চি সাসনন্তি অপুব্বপৱত্তিদীপকং কিঞ্চি ৱচনন্তি পুচ্ছি. পীতি উপ্পজ্জি যথা তং সুচিৰং কতাভিনীহাৰতায পৰিপক্কঞাণস্স. অপৰিমাণং গুণস্স অপৰিমাণতো সব্বঞ্ঞুগুণপৰিদীপনতো, সেসৰতনদ্ৱযে নিয্যানিকভাৱদীপনতো দিট্ঠিসীলসামঞ্ঞেন সংহতভাৱদীপনতোতি ৱত্তব্বং. যথানুসিট্ঠং পটিপজ্জমানে অপাযদুক্খতো সংসাৰদুক্খতো চ অপতন্তে ধাৰেতীতি ধম্মো. সুপৰিসুদ্ধদিট্ঠিসীলসামঞ্ঞেন সংহতোতি সঙ্ঘোতি. ৰতনত্থো পন তিণ্ণম্পি সদিসো এৱাতি.

নৱসতসহস্সানি অদাসি দেৱী. তুম্হেতি ৰাজিনিং গাৰৱেন বহুৱচনেন ৱদতি. ৰাগোতি অনুগচ্ছন্তৰাগো.

জনিতেতি কম্মকিলেসেহি নিব্বত্তিতে. কম্মকিলেসেহি পজাতত্তা পজাতি পজাসদ্দো জনিতসদ্দেন সমানত্থোতি আহ – ‘‘জনিতে, পজাযাতি অত্থো’’তি. অট্ঠহি ৱিজ্জাহীতি অম্বট্ঠসুত্তে (দী. নি. ১.২৭৮) আগতনযেন. তত্থ হি ৱিপস্সনাঞাণমনোমযিদ্ধীহি সহ ছ অভিঞ্ঞা ‘‘অট্ঠ ৱিজ্জা’’তি আগতা. তপতি পটিপক্খৱিধমনেন ৱিজ্জোততি, তং সূৰিযস্স ৱিৰোচনন্তি আহ – ‘‘তপতীতি ৱিৰোচতী’’তি. ঝানং সমাপজ্জিত্ৱা সমাহিতেন চিত্তেন ৱিপস্সনং ৱড্ঢেত্ৱা ফলসমাপত্তিং সমাপজ্জিত্ৱা নিসিন্নোতি আহ – ‘‘দুৱিধেন ঝানেন ঝাযমানো’’তি. সব্বমঙ্গলগাথাতি সব্বমঙ্গলাৱিৰোধী গাথাতি ৱদন্তি. তথা হি ৱদন্তি –

‘‘মঙ্গলং ভগৱা বুদ্ধো, ধম্মো সঙ্ঘো চ মঙ্গলং;

সব্বেসম্পি চ সত্তানং, স পুঞ্ঞৱিতমঙ্গল’’ন্তি.

পূজং কাৰেত্ৱা একং অগাৰিকধম্মকথিকং উপাসকং আহ. এত্থ চ ‘‘ঝাযী তপতী’’তি ইমিনা আৰম্মণূপনিজ্ঝানানং গহিতত্তা ধম্মৰতনং গহিতমেৱ. ‘‘ব্ৰাহ্মণো’’তি ইমিনা সঙ্ঘৰতনং গহিতমেৱ. বুদ্ধৰতনং পন সৰূপেনেৱ গহিতন্তি.

মহাকপ্পিনসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.