৮. লোকাযতিকসুত্তৱণ্ণনা
৪৮. আযতিং হিতং তেন লোকো ন যততি ন ঈহতীতি লোকাযতং. ন হি তং লদ্ধিং নিস্সায সত্তা পুঞ্ঞকিৰিযায চিত্তম্পি উপ্পাদেন্তি, কুতো পযোগো, তং এতস্স অত্থি, তত্থ ৱা নিযুত্তোতি লোকাযতিকো. পঠমসদ্দো আদিঅত্থৱাচকত্তা জেট্ঠৱেৱচনোতি আহ ‘‘পঠমং লোকাযত’’ন্তি. সাধাৰণৱচনোপি লোকসদ্দো ৱিসিট্ঠৱিসযো ইধাধিপ্পেতোতি আহ ‘‘বালপুথুজ্জনলোকস্সা’’তি. ইত্তৰভাৱেন লকুণ্ডকভাৱেন তস্স ৱিপুলাদিভাৱেন বালানং উপট্ঠানমত্তন্তি দস্সেন্তো ‘‘আযতং মহন্ত’’ন্তিআদিমাহ. পৰিত্তন্তি খুদ্দকং. একসভাৱন্তি একং সভাৱং. অৱিপৰিণামধম্মতাযাতি আহ ‘‘নিচ্চসভাৱমেৱাতি পুচ্ছতী’’তি. পুৰিমসভাৱেন নানাসভাৱন্তি পুৰিমসভাৱতো ভিন্নসভাৱং. পচ্ছা ন হোতীতি পচ্ছা কিঞ্চি ন হোতি সব্বসো সমুচ্ছিজ্জনতো. তেনাহ ‘‘উচ্ছেদং সন্ধায পুচ্ছতী’’তি. একত্তন্তি সব্বকালং অত্তসম্ভৱং. তথা চেৱ গহণেন দ্ৱেপি ৱাদা সস্সতদিট্ঠিযো হোন্তি. নত্থি ন হোতি. পুথুত্তং নানাসভাৱং, একৰূপং ন হোতীতি ৱা গহণেন দ্ৱেপি ৱাদা উচ্ছেদদিট্ঠিযোতি.
লোকাযতিকসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.