৪. আনন্দসুত্তৱণ্ণনা

২১২. ৰাগোতি এত্থ আযস্মতো ৱঙ্গীসস্স ৰাগস্স উপ্পত্তিযা কাৰণং ৱিভাৱেতুং ‘‘আযস্মা আনন্দো’’তিআদি ৱুত্তং. তন্তি আনন্দত্থেৰং. আৰম্মণং পৰিগ্গহেতুন্তি কাযৱেদনাদিভেদং আৰম্মণং সতিগোচৰং. অসুভদুক্খাদিতো, ৰূপাদিএকেকমেৱ ৱা ছড়াৰম্মণং অনিচ্চদুক্খাদিতো পৰিগ্গণ্হিতুং পৰিচ্ছিজ্জ জানিতুং. ইত্থিৰূপাৰম্মণেতি ইত্থিসন্তানে ৰূপসভাৱে আৰম্মণে.

নিব্বাপনন্তি নিব্বাপযতি এতেনাতি নিব্বাপনং. ৱিপল্লাসেনাতি অসুভে ‘‘সুভ’’ন্তি ৱিপল্লাসভাৱহেতু. ৰাগট্ঠানিযন্তি ৰাগুপ্পত্তিহেতু. ইট্ঠাৰম্মণন্তি সুভাৰম্মণং. এত্থ চ ইট্ঠাৰম্মণসীসেন তত্থ ইট্ঠাকাৰগ্গহণং ৱদতি. তঞ্হি ৱজ্জনীযং. পৰতোতি অৱসৱত্তনত্থেন অঞ্ঞতো. সঙ্খাৰা হি ‘‘মা ভিজ্জন্তূ’’তি ইচ্ছিতাপি ভিজ্জন্তেৱ, তস্মা তে অৱসৱত্তিত্তা পৰো নাম, সা চ নেসং পৰতা অনিচ্চদস্সনেন পাকটা হোতীতি ৱুত্তং ‘‘পৰতো পস্সাতি অনিচ্চতো পস্সা’’তি. কামং ৱিপস্সনা সঙ্খাৰনিমিত্তং ন পৰিচ্চজতি সঙ্খাৰে আৰব্ভ ৱত্তনতো, যেসং পন নিমিত্তানং অগ্গহণেন অনিমিত্তাতি গহিতুং অৰহতি, তং দস্সেতুং ‘‘নিচ্চাদীনং নিমিত্তান’’ন্তিআদি ৱুত্তং. সলক্খণ-সামঞ্ঞলক্খণ-দস্সনৱসেন মানস্স দস্সনাভিসমযো, ৱিপস্সনায পহানাভিসমযো. ‘‘মগ্গেনা’’তি ৱদন্তি, মগ্গেনেৱ পন অসম্মোহতো পৰিঞ্ঞাপটিৱেধৱসেন দস্সনাভিসমযো, পহানপটিৱেধৱসেন পহানাভিসমযো. ৰাগাদিসন্ততাযাতি ৰাগাদীনং সমুচ্ছেদৱসেন পটিপ্পস্সদ্ধিৱসেন ৱূপসমেতব্বতো সন্তভাৱেন.

আনন্দসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.