৩. অসুৰিন্দকসুত্তৱণ্ণনা

১৮৯. তেনেৱাতি ভাতুপব্বজিতেনেৱ. অস্সেৱাতি তিতিক্খস্স. ‘‘তং জযং হোতী’’তি লিঙ্গৱিপল্লাসৱসেন ৱুত্তন্তি আহ ‘‘সো জযো হোতী’’তি, দুজ্জযং কোধং তিতিক্খায জিনন্তস্সাতি অধিপ্পাযো. যস্মা তিতিক্খাদযো ন কোধৱসিকং ধুৰং, তং পন বালানং মঞ্ঞনামত্তন্তি ইধ ইমমত্থং ৱিভাৱেতুং ‘‘কতমস্সা’’তিআদি ৱুত্তং. ৱিজানতোৱ জযো ন অৱিজানতো তিতিক্খায অভাৱতো. ন হি অৱিজানন্তো অন্ধবালো কোধং ৱিজেতুং সক্কোতি. কেৱলং জযং মঞ্ঞতি কিলেসেহি পৰাজিতো সমানোপীতি অধিপ্পাযো.

অসুৰিন্দকসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.