১. আড়ৱিকাসুত্তৱণ্ণনা

১৬২. আড়ৱিযং জাতাতি আড়ৱিযং ৱিজাযিত্ৱা সংৱড্ঢমানা. তেনাহ ‘‘আড়ৱিনগৰতোযেৱ চ নিক্খম্ম পব্বজিতা’’তি. ধনং সমাদপেত্ৱাতি চেতিযস্স ৰাজা একং মুখং, ৰাজপুত্তো একং, অমচ্চানং জেট্ঠকো হুত্ৱা সেনাপতি একং, জনপদানং জেট্ঠকো হুত্ৱা সেট্ঠি একন্তি এৱং চতূসু মুখেসু নৱকম্মে কযিৰমানে সেট্ঠিনা গহিতমুখে কম্মে ওলীযমানে একো উপাসকো অৰিযসাৱকো পঞ্চ সকটসতানি যোজাপেত্ৱা জনপদং গন্ত্ৱা ‘‘যো যং দাতুং উস্সহতি হিৰঞ্ঞং ৱা সুৱণ্ণং ৱা সত্তৱিধৰতনং ৱা হৰিতালং ৱা মনোসিলং ৱা, সো ধনং দেতূ’’তি সমাদপেত্ৱা যথালদ্ধং পঠমং কম্মট্ঠানং পেসেত্ৱা ‘‘নৱকম্মং নিট্ঠিত’’ন্তি সুত্ৱা এককং আগচ্ছন্তং অন্তৰামগ্গে চোৰা পলিবুন্ধিত্ৱা ততো কিঞ্চিপি ধনং অলভন্তা ‘‘সচে নং মুঞ্চিস্সাম, অনত্থং নো কৰেয্যা’’তি জীৱিতা ৱোৰোপেসুং. অনপৰাধে অৰিযসাৱকে অপৰাধকা তে চোৰা অন্ধা জাতা, তস্মা তং ঠানং ‘‘অন্ধৱন’’ন্তি পঞ্ঞাযিত্থাতি অট্ঠকথাযং ৱুত্তং. খীণাসৱানং যস্মা যত্থ কত্থচি চিত্তৱিৱেকো হোতিযেৱ উপধিৱিৱেকস্স সিদ্ধত্তা. তস্মা ‘‘কাযৱিৱেকত্থিনী’’তি ৱুত্তং.

নিস্সৰণন্তি নিব্বানং সব্বসঙ্খতস্স নিস্সটত্তা. পচ্চৱেক্খণঞাণেনাতি পচ্চৱেক্খণঞাণেন, পগেৱ মগ্গফলঞাণেহীতি অধিপ্পাযো. নিব্বানপদন্তি নিব্বানসঙ্খাতং ধম্মকোট্ঠাসং. ৱিনিৱিজ্ঝনট্ঠেনাতি হদযং ৱিনিৱিদ্ধেন হদযম্হি ৱিজ্ঝিত্ৱা দুক্খুপ্পাদনেন খন্ধানং এতে পঞ্চ কামা সত্তিসূলসদিসা. অধিকুট্টনভণ্ডিকাতি আঘাতনঘটিকা.

আড়ৱিকাসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.