২. সোমাসুত্তৱণ্ণনা
১৬৩. ঠানন্তি ইস্সৰিযট্ঠানং ৱিসযজ্ঝত্তং. দুপ্পসহং অকম্পিযভাৱত্তা. দ্ৱঙ্গুলপঞ্ঞাযাতি এত্থ ইত্থিযো হি দহৰকুমাৰিকাকালতো পট্ঠায ওদনপচনৱিধিং অনুতিট্ঠন্তিযো উক্খলিযং উদকং তাপেত্ৱা তণ্ডুলে পক্খিপিত্ৱা অত্তনো বুদ্ধিযা তেসং পাককালপ্পমাণং পৰিচ্ছিন্দিতুং তানি দব্বিযা উদ্ধৰিত্ৱাপি ৱণ্ণসণ্ঠানগ্গহণমত্তেন পক্কাপক্কভাৱং জানিতুং ন সক্কোন্তি, কেৱলং পন দ্ৱীহি অঙ্গুলীহি উপ্পীড়িতকালে এৱ জানন্তি, তস্মা দ্ৱীহঙ্গুলিকেহি দুব্বলপঞ্ঞত্তা ‘‘দ্ৱঙ্গুলপঞ্ঞা’’তি ৱুচ্চন্তি. ফলসমাপত্তিঞাণপ্পৱত্তিকিত্তনেন চতূসু সচ্চেসু অসম্মোহৱিহাৰো দীপিতো হোতীতি আহ ‘‘ঞাণম্হি ৱত্তমানম্হীতি ফলসমাপত্তিঞাণে পৱত্তমানে’’তি. ৱিপস্সন্তস্সাতি অসম্মোহপটিৱেধতো ৱিসেসেন পস্সন্তস্স খন্ধপঞ্চকমেৱ সচ্চাভিসমযতো পুব্বভাগে ৱিপস্সন্তস্স. অঞ্ঞং ৱাতি ইত্থিপুৰিসতো অঞ্ঞং ৱা কিঞ্চি ৱত্থুং. ‘‘অহং অস্মী’’তি মানদিট্ঠিগাহতণ্হাগাহৱসেন গহিতৱত্থুস্মিং যেৱাতি আহ ‘‘অহং অস্মীতি তণ্হামানদিট্ঠিৱসেনা’’তি.
সোমাসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.