৭. সুপতিসুত্তৱণ্ণনা
১৪৩. উতুগাহাপনত্থং ধোৱিত্ৱা, ন ৰজোজল্লৱিক্খালনত্থং. তেনাহ ‘‘বুদ্ধানং পনা’’তিআদি. ধোতপাদকে গেহেতি ধোতপাদেহি অক্কমিতব্বকে. ৱত্তভেদো নাম নত্থি ধম্মস্সামিভাৱতো. ৱত্তসীসে ঠত্ৱা ধোৱন্তি অঞ্ঞেসং দিট্ঠানুগতিআপজ্জনত্থং. সোপ্পপৰিগ্গাহকেনাতি এত্থ সোপ্পং নাম নিদ্দায অন্তৰন্তৰা পৱত্তকিৰিযমযচিত্তপ্পৱত্তিৰহিতা নিৰন্তৰভৱঙ্গসন্ততীতি তং সভাৱতো পযোজনতো কালপৰিচ্ছেদতো পৰিগ্গাহকং উপৰিনিদ্দেসসতিসম্পজঞ্ঞং সন্ধায ৱুত্তং ‘‘সোপ্পপৰিগ্গাহকেন সতিসম্পজঞ্ঞেনা’’তি. কেচি পন ‘‘নিদ্দাসোপ্পনা’’তি ৱদন্তি, তং ভগৱতো সোপ্পং হীড়েন্তো ৱদতি.
কিং নূতি এত্থং কিন্তি হেতুনিস্সক্কে পচ্চত্তৱচনন্তি আহ ‘‘কস্মা নু সুপসী’’তি? দুব্ভগো ৱুচ্চতি নিস্সিৰিকো ভিন্নভগো, সো পন মতসদিসো ৱিসঞ্ঞিসদিসো চ হোতীতি আহ ‘‘মতো ৱিয ৱিসঞ্ঞী ৱিয চা’’তি.
আদিনাতি আদি-সদ্দেন ‘‘বাহিৰস্স উপাদায অট্ঠাৰসা’’তিআদিনা (ৱিভ. ৮৪২) আগতং তণ্হাকোট্ঠাসং সঙ্গণ্হাতি. তত্থ তত্থ ৱিসত্ততাযাতি তম্মিং তস্মিং আৰম্মণে ৱিসেসতো আসত্তভাৱেন. ৱিসস্স দুক্খনিব্বত্তককম্মস্স হেতুভাৱতো ৱিসমূলতা ৱিসং ৱা দুক্খদুক্খাদিভূতৱেদনা মূলং এতস্সাতি ৱিসমূলা, তণ্হা. তস্স ৰূপাদিকস্স দুক্খস্স পৰিভোগো, ন অমতস্সাতি ৱিসপৰিভোগতা. কত্থচি নেতুন্তি কত্থচি ভৱে সব্বথা নেতুং? পৰিক্খযাতি সব্বসো খীণত্তা. তুয্হং কিং এত্থাতি সব্বুপধিপৰিক্খযা সুদ্ধস্স মম পটিপত্তিযং তুয্হং কিং উজ্ঝাযনং? কেৱলং ৱিঘাতোযেৱ তেতি দস্সেতি.
সুপতিসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.