৪. পঠমমাৰপাসসুত্তৱণ্ণনা

১৪০. উপাযমনসিকাৰেনাতি অনিচ্চাদীসু অনিচ্চাদিতো মনসিকৰণেন. উপাযৱীৰিযেনাতি অনুপ্পন্নাকুসলানং অনুপ্পাদনায ৱিধিনা পৱত্তৱীৰিযেন. কাৰণৱীৰিযেনাতি অনুপ্পন্নানুপ্পাদনাদিঅত্থস্স কাৰণভূতেন ৱীৰিযেন. অনুপ্পন্নপাপকানুপ্পাদনাদিঅত্থানি হি ৱীৰিযানি যদত্থং হোন্তি, তং অত্থং সাধেন্তিযেৱাতি এতস্স অত্থস্স দীপকো সম্মা-সদ্দো. যোনিসোসম্মাসদ্দেন হি উপাযকাৰণত্থদীপকতং সন্ধায ‘‘উপাযৱীৰিযেন কাৰণৱীৰিযেনা’’তি ৱুত্তং. অৰহত্তফলৱিমুত্তি উক্কট্ঠনিদ্দেসেন. মাৰেন ‘‘ময্হং খো, ভিক্খৱে’’তিআদিকং ভগৱতো ৱচনং সুত্ৱা ৱুত্তং ‘‘অৰহত্তং পত্ৱাপি ন তুস্সতী’’তিআদি.

কিলেসপাসেনাতি কিলেসমাৰস্স উপাযভূতেন. কিলেসমাৰো হি সত্তে কামগুণপাসেহি নিবন্ধতি, ন পন সযমেৱ. তেনাহ ‘‘যে দিব্বা কামগুণসঙ্খাতা’’তিআদি. মাৰবন্ধনেতি কিলেসমাৰস্স বন্ধনট্ঠানে, ভৱচাৰকেতি অত্থো. ন মে সমণ মোক্খসীতি ইদং মাৰো ‘‘অনুত্তৰা ৱিমুত্তি অনুপ্পত্তা, ৱিমুত্তা সব্বপাসেহী’’তি চ ভগৱতো ৱচনং অসদ্দহন্তো ৱদতি সদ্দহন্তোপি ৱা ‘‘এৱমযং পৰেসং সত্তানং মোক্খায উস্সাহং ন কৰেয্যা’’তি অত্তনো কোহঞ্ঞে ঠত্ৱা ৱদতি.

পঠমমাৰপাসসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.