২. নন্দতিসুত্তৱণ্ণনা

১২. নন্দতীতি এত্থ নন্দনং সপ্পীতিককামতণ্হাকিচ্চন্তি আহ – ‘‘তুস্সতী’’তি, তস্মা কামপৰিতোসেন হট্ঠতুট্ঠো হোতীতি অত্থো. পুত্তিমাতি পুত্তৱা. পহূতে চাযং মা-সদ্দোতি আহ ‘‘বহুপুত্তো’’তি. বহুপুত্ততাগহণেন ইদং পযোজনন্তি দস্সেন্তো ‘‘তস্স হী’’তিআদিমাহ. পূৰেন্তীতি পদং অপেক্খিত্ৱা ধঞ্ঞস্সাতি সামিৱচনং. ইতি আহাতি ইমমত্থং সন্ধাযাহ, এৱংঅধিপ্পাযো হুত্ৱাতি অত্থো. গোসামিকোতি গোমা. ইধাপি পহূতে মা-সদ্দো. গোৰসসম্পত্তিন্তি গোৰসেহি নিপ্ফজ্জনসম্পত্তিং. উপধীতি পচ্চত্তবহুৱচনং. হীতি হেতুঅত্থে নিপাতো. নন্দযন্তি পীতিসোমনস্সং জনযন্তীতি নন্দনা. কামং দুক্খস্স অধিট্ঠানভাৱতো নিপ্পৰিযাযতো কামা ‘‘উপধী’’তি ৱত্তব্বতং অৰহন্তি, তস্সা পন দেৱতায অধিপ্পাযৱসেনাহ ‘‘সুখস্স অধিট্ঠানভাৱতো’’তি. কিলেসৱত্থুহেতুকত্তা সেসপদদ্ৱযস্স কিঞ্চাপি সব্বং সংসাৰদুক্খং কিলেসহেতুকং, ৱিসেসতো পন পাপধম্মা অপাযূপপত্তিং নিব্বত্তেন্তীতি আহ – ‘‘কিলেসাপি অপাযদুক্খস্স অধিট্ঠানভাৱতো’’তি. উপসংহৰমানাতি উপনেন্তা উপ্পাদেন্তা. মনুস্সজাতিকোপি দুল্লভঘাসচ্ছাদনতায দুক্খবহুলো পেতো ৱিযাতি মনুস্সপেতো. মনুস্সজাতিকোপি ৱুত্তৰূপো অনত্থপাতিতো পৰেহি হিংসিতো সমানো নেৰযিকো ৱিযাতি মনুস্সনেৰযিকো.

ফলেন ৰুক্খতো ফলং পাতেন্তো ৱিয. তথেৱ নৱহাকাৰেহীতি যথা তীসু কালেসু নাসমৰণভেদনৱসেন পুত্তিমা পুত্তনিমিত্তং, তথেৱ গোমা গোনিমিত্তং সোচতি নৱপ্পকাৰেহি. পঞ্চ কামগুণোপধীপি নৰং সোচেন্তীতি যোজনা. তস্সাতি যো উত্তৰি অনুগিজ্ঝতি তস্স. কামযানস্সাতি জাতকামচ্ছন্দস্স. জন্তুনোতি সত্তস্স. পৰিহাযন্তি চে ৱিনস্সন্তি চে. সল্লৱিদ্ধোৱাতি সল্লেন ৱিদ্ধো ৱিয. ৰুপ্পতীতি ৱিকাৰং আপজ্জতি, সোচতীতি অত্থো. নৰস্স সোচনা সোকঘট্টনপচ্চযো. উপধযো নত্থীতি কামং কিলেসাভিসঙ্খাৰূপধযো তাৱ খীণাসৱস্স নত্থেৱ মগ্গাধিগমেন নিৰোধিতত্তা, খন্ধূপধযো পন কথন্তি? তেপি তস্স সউপাদিসেসকালেপি অট্ঠুপ্পত্তিহেতুভূতা ন সন্তেৱ, অযঞ্চ অনুপাদিসেসকালে. তেনাহ ‘‘সো নিৰুপধি মহাখীণাসৱো’’তি.

নন্দতিসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.