৬. এসুকাৰীসুত্তৱণ্ণনা

৪৩৭. কোট্ঠাসন্তি মংসভাগং. লগ্গাপেয্যুন্তি ন্হাৰুনা ৱা ৱাকেন ৱা বন্ধিত্ৱা পুৰিসস্স হত্থে ৱা ৱসনগেহে ৱা ওলম্বনৱসেন বন্ধেয্যুং. সত্থধম্মন্তি সত্থিকেসু সত্থৱাহেন পণেতব্বং আণাধম্মং. তস্স নিক্খমনত্থন্তি তং মূলং সত্থিকেহি নিত্থৰণত্থং. পাপং অস্সাতি পৰিচৰন্তস্স পাৰিচৰিযায অহিতংৱ অস্স. তেনাহ ‘‘ন সেয্যো’’তি. উচ্চকুলীনাদযো দুতিযৱাৰাদীহি ৱুচ্চন্তি, ইধ উপধিৱিপত্তিসম্পত্তিযো পাপিযাদিপদেহি ৱুত্তাতি অধিপ্পাযো. তেনাহ – ‘‘পাপিযোতি পাপকো লামকো অত্তভাৱো অস্সা’’তি. সেয্যংসোতি হিতকোট্ঠাসো, হিতসভাৱোতি অত্থো. উচ্চকুলীনতাতি কৰণত্থে পচ্চত্তৱচনন্তি আহ ‘‘উচ্চাকুলীনত্তেনা’’তি. ‘‘ৱণ্ণো ন খীযেথ তথাগতস্সা’’তিআদীসু (দী. নি. অট্ঠ. ১.৩০৫; ৩.১৪১; ম. নি. অট্ঠ. ২.৪২৫; উদা. ৫৩; অপ. অট্ঠ. ২.৭.২০; বু. ৱং. অট্ঠ. ৪.৪; চৰিযা. অট্ঠ. ১.নিদানকথা; ২.পকিণ্ণককথা; দী. নি. টী. ১.গন্থাৰম্ভকথাৱণ্ণনা; সং. নি. টী. ১.২.১; অ. নি. টী. ১.১.১; ৱজিৰ. টী. গন্থাৰম্ভকথাৱণ্ণনা; সাৰত্থ. টী. ১.গন্থাৰম্ভকথাৱণ্ণনা; নেত্তি. টী. গন্থাৰম্ভকথাৱণ্ণনা; ম. নি. টী. ১.১) ৱিয ৱণ্ণসদ্দো ইধ পসংসাপৰিযাযোতি আহ ‘‘ৱেস্সোপি হি উড়াৰৱণ্ণো হোতী’’তি.

৪৪০. ‘‘নিৰৱো পদসদ্দো সোড়াৰগোত্তস্স অকিণ্ণমত্তিকাপত্তো তিট্ঠেয্য অসঙ্গচাৰী’’তি ৱুত্তত্তা ভিক্খা চৰিতব্বাৱ, অযং তেসং কুলধম্মোতি অধিপ্পাযো. হৰিত্ৱাতি অপনেত্ৱা. সত্তজীৱো সত্তৱাণিজকো. গোপেতি ৰক্খতীতি গোপো, আৰক্খাধিকাৰে নিযুত্তো. অসন্তি লূনন্তি তেনাতি অসিতং, লৱিত্তং. ৱিৱিধং ভাৰং আভঞ্জন্তি ওলম্বন্তি এত্থাতি ব্যাভঙ্গী, কাজং.

৪৪১. অনুস্সৰতোতি অনুস্সৰণহেতু কুলৱংসানুস্সৰণক্খণে খত্তিযোতিআদিনা সঙ্খ্যং গচ্ছতি. তেনাহ ‘‘পোৰাণে…পে… অনুস্সৰিযমানে’’তি. উচ্চনীচত্তজাননত্থঞ্চ কুলৱৱত্থানং কতং হোতীতি খত্তিযাদিকুলকম্মুনা তেসং চতুন্নং ৱণ্ণানং সন্ধনং জীৱিকং পঞ্ঞপেন্তি ব্ৰাহ্মণা, তথাগতো পন লোকুত্তৰধম্মমেৱ পুৰিসস্স সন্ধনং পঞ্ঞপেতি তেন সত্তস্স লোকগ্গভাৱসিদ্ধিতো. সেসং সুৱিঞ্ঞেয্যমেৱ.

এসুকাৰীসুত্তৱণ্ণনা লীনত্থপ্পকাসনা সমত্তা.