২৩. অনোলোকিযনিদ্দেসৱণ্ণনা

১৮১. সাৰত্তোতি সংৰত্তো, সঞ্জাতৰাগচিত্তোতি অত্থো. ইত্থিযাতি তদহুজাতাযপি পটসতনিৱত্থায অনোকাসুপনিজ্ঝাযনে অন্তমসো তিৰচ্ছানগতানম্পি দুক্কটমেৱ. ভিক্খাদাযিযাতি উপলক্খণমত্তং, ইত্থী ৱা হোতু পুৰিসো ৱা, ভিক্খাদানসমযে অসাৰত্তেনাপি মুখং ন উল্লোকেতব্বং. উজ্ঝানং লামকতো সংচিন্তনং, কোপো, তত্থ সঞ্ঞা অস্সাতি উজ্ঝানসঞ্ঞী. ইধ পন গিলানোপি ন মুচ্চতি. আদাসে উদকপত্তেতি ইমিনা সেসেসু কংসপত্তাদীসু কঞ্জিযাদীসু চ মুখনিমিত্তং পঞ্ঞাযতি, তেসং সঙ্গহো. ‘‘সঞ্ছৱি নু খো মে ৱণ্ণো, নো, জিণ্ণো নু খোম্হি, নো’’তি পন ওলোকেতুং ৱট্টতি. অস্সাতি ভিক্খুনো.

অনোলোকিযনিদ্দেসৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.