৩. হসধম্মসিক্খাপদৱণ্ণনা
‘‘চিক্খল্লং ৱা’’তি ৱচনতো সক্খৰম্পি খিপনকীড়ায কীড়তো দুক্কটমেৱ. উপৰিগোপ্ফকে পাচিত্তিযং, অঞ্ঞত্থ দুক্কটন্তি পাচিত্তিযৱত্থুঅত্থৱসেন ‘‘উদকে হসধম্মে পাচিত্তিয’’ন্তি ৱুত্তং.
ইদং সঞ্ঞাৱিমোক্খং চে, তিকপাচিত্তিযং কথং;
কীড়িতংৱ অকীড়াতি, মিচ্ছাগাহেন তং সিযা.
এত্তাৱতা কথং কীড়া, ইতি কীড়াযং এৱাযং;
অকীড়াসঞ্ঞী হোতেত্থ, ৱিনযত্থং সমাদযে.
একন্তাকুসলো যস্মা, কীড়াযাভিৰতমনো;
তস্মা অকুসলং চিত্তং, একমেৱেত্থ লব্ভতীতি. (ৱজিৰ. টী. পাচিত্তিয ৩৩৬);
হসধম্মসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.