৫. নিসীদনসিক্খাপদৱণ্ণনা

কস্মা পনেত্থ ‘‘সন্থতং পন ভিক্খুনা’’তি সিক্খাপদং অপঞ্ঞপেত্ৱা ‘‘নিসীদনসন্থত’’ন্তি পঞ্ঞত্তং, ননু এত্থ কাৰণেন ভৱিতব্বন্তি? অত্থি কাৰণং, চীৱৰসঞ্ঞিতায সন্থতানং উজ্ঝিতত্তা তেসং অচীৱৰভাৱদস্সনত্থং তথা পঞ্ঞত্তং ভগৱতাতি ৱুত্তং হোতি. তস্মা তে ভিক্খূ তেচীৱৰিকধুতঙ্গভেদভযা সন্থতে চতুত্থচীৱৰসঞ্ঞিতায সন্থতানি উজ্ঝিত্ৱা তেৰস ধুতঙ্গানি সমাদযিংসু, ভগৱা চ তেসং সন্থতং অনুজানি. ততো তেসং ভিক্খূনং এৱং হোতি ‘‘নিসীদনচীৱৰসণ্ঠানম্পেতং নিসীদনসন্থতং নো ভগৱতা অনুঞ্ঞাতং চতুত্থচীৱৰভাৱেন, পগেৱ কতসন্থতং ৱা’’তি. ততো ‘‘সন্থতে তেসং চীৱৰসঞ্ঞিতা ন ভৱিস্সতী’’তি তদত্থং ভগৱতা ‘‘সন্থত’’ন্তি অপঞ্ঞপেত্ৱা ‘‘নিসীদনসন্থত’’ন্তি পঞ্ঞত্তন্তি অধিপ্পাযো. ইমেসু পন পঞ্চসু সন্থতেসু পুৰিমানি তীণি ৱিনযকম্মং কত্ৱা পটিলভিত্ৱাপি পৰিভুঞ্জিতুং ন ৱট্টন্তি অকপ্পিযত্তা, পচ্ছিমানি দ্ৱে ৱট্টন্তীতি (ৱজিৰ. টী. পাৰাজিক ৫৬৬-৫৬৭) লিখিতং. কথং পঞ্ঞাযতীতি চে? ‘‘অনাপত্তি অঞ্ঞেন কতং পটিলভিত্ৱা পৰিভুঞ্জতী’’তি (পাৰা. ৫৭০) ৱচনতোতি ৱেদিতব্বং.

নিসীদনসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.