১৩. পাপসমাচাৰদুতিযসিক্খাপদৱণ্ণনা

তেৰসমে এৱং ৱদেয্যাতি তা সমনুভট্ঠা ভিক্খুনিযো এৱং ৱদেয্য. এৱাচাৰাতি এৱংআচাৰা, যাদিসো তুম্হাকং আচাৰো, তাদিসো আচাৰোতি অত্থো, এস নযো সব্বত্থ. উঞ্ঞাযাতি অৱঞ্ঞায নীচং কত্ৱা জাননায. পৰিভৱেনাতি ‘‘কিং ইমা কৰিস্সন্তী’’তি এৱং পৰিভৱিত্ৱা জাননেন. অক্খন্তিযাতি অসহনতায, কোধেনাতি অত্থো. ৱেভস্সিযাতি বলৱন্তস্স ভাৱেন, অত্তনো বলপ্পকাসনেন সমুত্ৰাসেনাতি অত্থো. দুব্বল্যাতি তুম্হাকং দুব্বলভাৱেন, সব্বত্থ উঞ্ঞায চ পৰিভৱেন চাতি এৱং সমুচ্চযত্থো দট্ঠব্বো. ৱিৱিচ্চথাতি নানা হোথ, অননুলোমিকং কাযিকৱাচসিকসংসগ্গং পজহথাতি অত্থো.

সাৱত্থিযং থুল্লনন্দং আৰব্ভ ‘‘সংসট্ঠাৱ, অয্যে, তুম্হে ৱিহৰথ, মা তুম্হে নানা ৱিহৰিত্থা’’তি উয্যোজনৱত্থুস্মিং পঞ্ঞত্তং, সেসমেত্থাপি দসমে ৱুত্তনযেনেৱ ৱেদিতব্বন্তি.

পাপসমাচাৰদুতিযসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.