(৯.) নৱকনিদ্দেসৱণ্ণনা

৯৬০. দসমস্স অৱুত্তত্তা ‘‘সত্তেসু উপ্পত্তিৱসেনেৱ কথিতানী’’তি ৱুত্তং.

৯৬৩. সুখৱিনিচ্ছযন্তি সেৱিতব্বাসেৱিতব্বসুখসন্নিট্ঠানন্তি অত্থো. অজ্ঝত্তং সুখন্তি সেৱিতব্বং নেক্খম্মসুখং. ৱিনিচ্ছযাতি দ্ৱে ৱিনিচ্ছযাতি ইদং –

‘‘সাতং অসাতন্তি যমাহু লোকে,

তমূপনিস্সায পহোতি ছন্দো;

ৰূপেসু দিস্ৱা ৱিভৱং ভৱঞ্চ,

ৱিনিচ্ছযং কুব্বতি জন্তু লোকে’’তি. (সু. নি. ৮৭৩; মহানি. ১০২) –

এতস্স নিদ্দেসে ৱুত্তং.

ইধ ৱিনিচ্ছযোতি ৱুত্তোতি ইমিস্সা ৱিভঙ্গপাড়িযা যো ছন্দৰাগস্স পচ্চযসভাৱেন ৱিনিচ্ছয-সদ্দেন ৱুত্তো, সক্কপঞ্হেপি (দী. নি. ২.৩৫৭) ছন্দস্স নিদানভাৱেন ৱিতক্ক-সদ্দেন সো এৱ আগতোতি এৱং ৱিতক্কস্স ৱিনিচ্ছযভাৱং তস্সেৱ ইধ গহিততঞ্চ দস্সেতি. বলৱসন্নিট্ঠানন্তি বলৱতিযা তণ্হায আৰম্মণস্স নিট্ঠপেত্ৱা গহণং.

৯৬৪. সতিপি অঞ্ঞেসঞ্চ সঙ্খতভাৱে অহন্তি অস্মীতি চ সাতিসযা মানস্স সঙ্খততাতি কত্ৱা ‘‘সঙ্খত’’ন্তি মানো ৱুত্তো. সেয্যাদিৱসেন ‘‘অহমস্মী’’তি অত্তনো সঙ্খৰণং ৱা সঙ্খতং. এত্থ ‘‘ভৱিস্সন্তী’’তিআদিকা পৱত্তি তণ্হাদিট্ঠীনং ৱিসেসৱতীতি তাসম্পি ইঞ্জিতাদিভাৱো ৱুত্তো.

নৱকনিদ্দেসৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.