৪. ঞাণকথাৱণ্ণনা

৬১৪-৬১৫. ঞাণকথাযং সেয্যথাপি মহাসঙ্ঘিকানন্তি পুব্বে ঞাণংঅনাৰম্মণন্তিকথাযং (কথা. ৫৫৭ আদযো) ৱুত্তেহি অন্ধকেহি অঞ্ঞে ইধ মহাসঙ্ঘিকা ভৱেয্যুং. যদি অঞ্ঞাণে ৱিগতেতিআদিনা ৰাগৱিগমো ৱিয ৱীতৰাগপঞ্ঞত্তিযা অঞ্ঞাণৱিগমো ঞাণীপঞ্ঞত্তিযা কাৰণন্তি দস্সেতি. ন হি ঞাণং অস্স অত্থীতি ঞাণী, অথ খো অঞ্ঞাণীপটিপক্খতো ঞাণীতি. যস্মা ঞাণপটিলাভেনাতি এত্থ চ ঞাণপটিলাভেন অঞ্ঞাণস্স ৱিগতত্তা সো ঞাণীতি ৱত্তব্বতং আপজ্জতীতি অত্থো দট্ঠব্বো.

ঞাণকথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.