৬. দুতিযসঞ্ঞাসুত্তৱণ্ণনা

৪৯. ছট্ঠে ন্হাৰুৱিলেখনন্তি চম্মং লিখন্তানং চম্মং লিখিত্ৱা ছড্ডিতকসটং. ‘‘এসোহমস্মী’’তিআদিনা অহংকৰণং অহঙ্কাৰো. ‘‘এতং মমা’’তি মমংকৰণং মমঙ্কাৰো. তেনাহ ‘‘অহঙ্কাৰদিট্ঠিতো’’তিআদি. তিস্সো ৱিধাতি সেয্যসদিসহীনৱসেন তযো মানা. ‘‘একৱিধেন ৰূপসঙ্গহো’’তিআদীসু (ধ. স. ৫৮৪) কোট্ঠাসো ‘‘ৱিধা’’তি ৱুত্তো. ‘‘কথংৱিধং সীলৱন্তং ৱদন্তি, কথংৱিধং পঞ্ঞৱন্তং ৱদন্তী’’তিআদীসু (সং. নি. ১.৯৫) পকাৰো. ‘‘তিস্সো ইমা, ভিক্খৱে, ৱিধা. কতমা তিস্সো? সেয্যোহমস্মীতি ৱিধা’’তি (ৱিভ. ৯২০) এত্থ মানো ‘‘ৱিধা’’তি ৱুত্তো. ইধাপি মানোৱ অধিপ্পেতো. মানো হি ৱিদহনতো হীনাদিৱসেন তিৱিধা. তেনাকাৰেন দহনতো উপদহনতো ‘‘ৱিধা’’তি ৱুচ্চতি.

দুতিযসঞ্ঞাসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.