৩-৪. পঠমধম্মৱিহাৰীসুত্তাদিৱণ্ণনা

৭৩-৭৪. ততিযে নিযকজ্ঝত্তেতি অত্তনো সন্তানে. মেত্তায উপসংহৰণৱসেন হিতং এসন্তেন. কৰুণায ৱসেন অনুকম্পমানেন. পৰিগ্গহেত্ৱাতি পৰিতো গহেত্ৱা, ফৰিত্ৱাতি অত্থো. পৰিচ্চাতি পৰিতো কত্ৱা, সমন্ততো ফৰিত্ৱা ইচ্চেৱ অত্থো. ‘‘পটিচ্চা’’তিপি পাঠো. মা পমজ্জিত্থাতি ‘‘ঝাযথা’’তি ৱুত্তসমথৱিপস্সনানং অননুযুঞ্জনেন অঞ্ঞেন ৱা কেনচি পমাদকাৰণেন মা পমাদং আপজ্জিত্থ. নিয্যানিকসাসনে অকত্তব্বকৰণং ৱিয কত্তব্বাকৰণম্পি পমাদোতি. ৱিপত্তিকালেতি সত্তঅসপ্পাযাদিৱিপত্তিযুত্তে কালে. সব্বেপি সাসনে গুণা ইধেৱ সঙ্গহং গচ্ছন্তীতি আহ ‘‘ঝাযথ মা পমাদত্থ…পে… অনুসাসনী’’তি. চতুত্থে নত্থি ৱত্তব্বং.

পঠমধম্মৱিহাৰীসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.