৫. পিঙ্গিযানীসুত্তৱণ্ণনা
১৯৫. পঞ্চমে সব্বসঙ্গাহিকন্তি সৰীৰগতস্স চেৱ ৱত্থালঙ্কাৰগতস্স চাতি সব্বস্স নীলভাৱস্স সঙ্গাহকৱচনং. তস্সেৱাতি নীলাদিসব্বসঙ্গাহিকৱসেন ৱুত্তঅত্থস্সেৱ. ৱিভাগদস্সনন্তি পভেদদস্সনং. যথা তে লিচ্ছৱিৰাজানো অপীতাদিৱণ্ণা এৱ কেচি কেচি ৱিলেপনৱসেন পীতাদিৱণ্ণা খাযিংসু, এৱং অনীলাদিৱণ্ণা এৱ কেচি ৱিলেপনৱসেন নীলাদিৱণ্ণা খাযিংসু. তে কিৰ সুৱণ্ণৱিচিত্তেহি মণিওভাসেহি একনীলা ৱিয খাযন্তি.
কোকনদন্তি ৱা পদুমৱিসেসনং যথা ‘‘কোকাসক’’ন্তি. তং কিৰ বহুপত্তং ৱণ্ণসম্পন্নং অতিৱিয সুগন্ধঞ্চ হোতি. অযঞ্হেত্থ অত্থো – যথা কোকনদসঙ্খাতং পদুমং পাতো সূৰিযুগ্গমনৱেলায ফুল্লং ৱিকসিতং অৱীতগন্ধং সিযা ৱিৰোচমানং, এৱং সৰীৰগন্ধেন গুণগন্ধেন চ সুগন্ধং, সৰদকালে অন্তলিক্খে আদিচ্চমিৱ অত্তনো তেজসা তপন্তং, অঙ্গেহি নিচ্ছৰন্তজুতিতায অঙ্গীৰসং সম্বুদ্ধং পস্সাতি.
পিঙ্গিযানীসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.