১-৫. পঠমআঘাতপটিৱিনযসুত্তাদিৱণ্ণনা

১৬১-১৬৫. দুতিযস্স পঠমে নত্থি ৱত্তব্বং. দুতিযে আঘাতো পটিৱিনযতি এত্থ, এতেহীতি ৱা আঘাতপটিৱিনযা. তেনাহ ‘‘আঘাতো এতেহি পটিৱিনেতব্বো’’তিআদি.

নন্তকন্তি অনন্তকং, অন্তৱিৰহিতং ৱত্থখণ্ডং. যদি হি তস্স অন্তো ভৱেয্য, ‘‘পিলোতিকা’’তি সঙ্খং ন গচ্ছেয্য.

সেৱালেনাতি বীজকণ্ণিককেসৰাদিভেদেন সেৱালেন. উদকপপ্পটকেনাতি নীলমণ্ডূকপিট্ঠিৱণ্ণেন উদকপিট্ঠিং ছাদেত্ৱা নিব্বত্তেন উদকপিট্ঠিকেন. ঘম্মেন অনুগতোতি ঘম্মেন ফুট্ঠো অভিভূতো. চিত্তুপ্পাদন্তি পটিঘসম্পযুত্তচিত্তুপ্পাদং.

ৱিসভাগৱেদনুপ্পত্তিযা ককচেনেৱ ইৰিযাপথপৱত্তিনিৱাৰণেন ছিন্দন্তো আবাধতি পীড়েতীতি আবাধো, সো অস্স অত্থীতি আবাধিকো. তংসমুট্ঠানেন দুক্খিতো সঞ্জাতদুক্খো. বাড়্হগিলানোতি অধিমত্তগিলানো. গামন্তনাযকস্সাতি গামন্তসম্পাপকস্স.

পসন্নভাৱেন উদকস্স অচ্ছভাৱো ৱেদিতব্বোতি আহ ‘‘অচ্ছোদকাতি পসন্নোদকা’’তি. সাদুৰসতায সাততাতি আহ ‘‘মধুৰোদকা’’তি. তনুকমেৱ সলিলং ৱিসেসতো সীতলং, ন বহলাতি আহ ‘‘তনুসীতসলিলা’’তি. সেতকাতি নিক্কদ্দমা. সচিক্খল্লাদিৱসেন হি উদকস্স ৱিৱণ্ণতা. সভাৱতো পন তং সেতৱণ্ণমেৱ. ততিযাদীনি উত্তানত্থানেৱ.

পঠমআঘাতপটিৱিনযসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.