৮. উপকসুত্তৱণ্ণনা
১৮৮. অট্ঠমে নিব্বত্তিৱসেন নিৰযং অৰহতি, নিৰযসংৱত্তনিযেন ৱা কম্মুনা নিৰযে নিযুত্তোতি নেৰযিকো. অৱীচিম্হি উপ্পজ্জিত্ৱা তত্থ আযুকপ্পসঞ্ঞিতং অন্তৰকপ্পং তিট্ঠতীতি কপ্পট্ঠো. নিৰযূপপত্তিং পৰিহৰণৱসেন তিকিচ্ছিতুং অসক্কুণেয্যোতি অতেকিচ্ছো. অপৰিযাদিন্নাৱাতি অপৰিক্খীণাযেৱ. সচে হি একো ভিক্খু কাযানুপস্সনং পুচ্ছতি, অঞ্ঞো ৱেদনানুপস্সনং…পে… চিত্তানুপস্সনং. ‘‘ইমিনা পুট্ঠে অহং পুচ্ছামী’’তি একো একং ন ওলোকেতি, এৱং সন্তেপি তেসং ৱাৰো পঞ্ঞাযতি এৱ, বুদ্ধানং পন ৱাৰো ন পঞ্ঞাযতি. ৱিদত্থিচতুৰঙ্গুলং ছাযং অতিক্কমনতো পুৰেতৰংযেৱ ভগৱা চুদ্দসৱিধেন কাযানুপস্সনং, নৱৱিধেন ৱেদনানুপস্সনং, সোড়সৱিধেন চিত্তানুপস্সনং, পঞ্চৱিধেন ধম্মানুপস্সনং কথেতি. তিট্ঠন্তু ৱা এৱং চত্তাৰো. সচে হি অঞ্ঞে চত্তাৰো সম্মপ্পধানেসু, অঞ্ঞে ইদ্ধিপাদেসু, অঞ্ঞে পঞ্চিন্দ্ৰিযেসু, অঞ্ঞে পঞ্চবলেসু, অঞ্ঞে সত্তবোজ্ঝঙ্গেসু, অঞ্ঞে অট্ঠমগ্গঙ্গেসু পঞ্হে পুচ্ছেয্যুং, তম্পি ভগৱা কথেয্য. তিট্ঠন্তু ৱা এতে অট্ঠ. সচে অঞ্ঞে সত্ততিংস জনা বোধিপক্খিযেসু পঞ্হে পুচ্ছেয্যুং, তম্পি ভগৱা তাৱদেৱ কথেয্য. কস্মা? যাৱতা হি লোকিযমহাজনে একং পদং কথেন্তে তাৱ আনন্দত্থেৰো অট্ঠ পদানি কথেতি. আনন্দত্থেৰে পন একং পদং কথেন্তেযেৱ ভগৱা সোড়স পদানি কথেতি. কস্মা? ভগৱতো হি জিৱ্হা মুদু, দন্তাৱৰণং সুফুসিতং, ৱচনং অগড়িতং, ভৱঙ্গপৰিৱাসো লহুকো. তেন ৱুত্তং – ‘‘অপৰিযাদিন্নাৱস্স তথাগতস্স ধম্মদেসনা, অপৰিযাদিন্নং ধম্মপদব্যঞ্জন’’ন্তি.
তত্থ ধম্মদেসনাতি তন্তিট্ঠপনা. ধম্মপদব্যঞ্জনন্তি এত্থ ধম্মোতি পাড়ি. পজ্জতি অত্থো এতেনাতি পদং. ৱাক্যঞ্চ পদেনেৱ সঙ্গহিতং. অত্থং ব্যঞ্জেতীতি ব্যঞ্জনং, অক্খৰং. তঞ্হি পদৱাক্যং পৰিচ্ছিজ্জমানং তং তং অত্থং ব্যঞ্জেতি পকাসেতি. এতেন অপৰাপৰেহি পদব্যঞ্জনেহি সুচিৰম্পি কালং কথেন্তস্স তথাগতস্স ন কদাচি তেসং পৰিযাদানং অত্থীতি দস্সেতি. গুণধংসীতি গুণধংসনসীলো. পগব্বোতি ৱাচাপাগব্বিযেন সমন্নাগতো.
উপকসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.