৭. ৰাহুলসুত্তৱণ্ণনা

১৭৭. সত্তমে পথৱীধাতুৰেৱেসাতি দুৱিধাপেসা থদ্ধট্ঠেন, কক্খড়ট্ঠেন, ফৰুসট্ঠেন একলক্খণা পথৱীধাতু এৱাতি অজ্ঝত্তিকং বাহিৰায সদ্ধিং যোজেত্ৱা দস্সেতি. কস্মা? বাহিৰায পথৱীধাতুযা অচেতনাভাৱো পাকটো, ন অজ্ঝত্তিকায, তস্মা বাহিৰায সদ্ধিং একসদিসা অচেতনাযেৱাতি গণ্হন্তস্স সুখপৰিগ্গাহা হোতি, যথা কিং? দন্তেন গোণেন সদ্ধিং যোজিতো অদন্তো কতিপাহমেৱ ৱিসুকাযতি ৱিপ্ফন্দতি, অথ ন চিৰস্সেৱ দমথং উপেতি, এৱং অজ্ঝত্তিকং বাহিৰায সদ্ধিং একসদিসাতি গণ্হন্তস্স কতিপাহমেৱ অচেতনভাৱেন উপট্ঠাতি, অথ ন চিৰেনেৱস্সা অচেতনভাৱো পাকটো হোতি ধাতুমত্ততায দস্সনতো. নেতং মম…পে… দট্ঠব্বন্তি তং উভযম্পি ‘‘ন এতং মম, ন এসোহমস্মি, ন এসো মে অত্তা’’তি এৱং যথাভূতং সম্মপ্পঞ্ঞায দট্ঠব্বং. যথাভূতন্তি যথাসভাৱং. তঞ্হি অনিচ্চাদিসভাৱং, তস্মা অনিচ্চং দুক্খমনত্তাতি এৱং দট্ঠব্বন্তি অত্থো. যস্মা ‘‘নেতং মম, নেসোহমস্মি, ন মেসো অত্তা’’তি পস্সন্তো নেৱ কত্থচি অত্তানং পস্সতি, ন তং পৰস্স কিঞ্চনভাৱে উপনেতব্বং পস্সতি, ন পৰস্স অত্তানং অত্তনো কিঞ্চনভাৱে উপনেতব্বং পস্সতি, তস্মা ৱুত্তং ‘‘চতুকোটিকসুঞ্ঞতা নাম কথিতা’’তি.

ৰাহুলসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.