১-২. ৱলাহকসুত্তদ্ৱযৱণ্ণনা

১০১-২. ততিযপণ্ণাসকস্স পঠমে গজ্জিতাতি থনিতা. তত্থ গজ্জিত্ৱা নোৱস্সনভাৱো নাম পাপকো. মনুস্সা হি যদা দেৱো গজ্জতি, তদা ‘‘সুৱুট্ঠিতা ভৱিস্সতী’’তি বীজানি নীহৰিত্ৱা ৱপন্তি. অথ দেৱে অৱস্সন্তে খেত্তে বীজানি খেত্তেযেৱ নস্সন্তি, গেহে বীজানি গেহেযেৱ নস্সন্তীতি দুব্ভিক্খং হোতি. নোগজ্জিত্ৱা ৱস্সনভাৱোপি পাপকো. মনুস্সা হি ইমস্মিং কালে ‘‘দুব্বুট্ঠিকা ভৱিস্সতী’’তি নিন্নট্ঠানেসুযেৱ ৱপ্পং কৰোন্তি. অথ দেৱো ৱস্সিত্ৱা সব্ববীজানি মহাসমুদ্দং পাপেতি, দুব্ভিক্খমেৱ হোতি. গজ্জিত্ৱা ৱস্সনভাৱো পন ভদ্দকো. তদা হি সুভিক্খং হোতি. নোগজ্জিত্ৱা নোৱস্সনভাৱো একন্তপাপকোৱ. ভাসিতা হোতি নো কত্তাতি ‘‘ইদানি গন্থধুৰং পূৰেস্সামি, ৱাসধুৰং পূৰেস্সামী’’তি কথেতিযেৱ, ন উদ্দেসং গণ্হাতি, ন কম্মট্ঠানং ভাৱেতি.

কত্তা হোতি নো ভাসিতাতি ‘‘গন্থধুৰং পূৰেস্সামি, ৱাসধুৰং ৱা’’তি ন ভাসতি, সম্পত্তে পন কালে সমত্তং সম্পাদেতি. ইমিনা নযেন ইতৰেপি ৱেদিতব্বা. অথ ৱা সব্বং পনেতং পচ্চযদাযকেহেৱ কথিতং. একো হি ‘‘অসুকদিৱসে নাম দানং দস্সামী’’তি সঙ্ঘং নিমন্তেতি, সম্পত্তে কালে নো কৰোতি. অযং পুগ্গলো পুঞ্ঞেন পৰিহাযতি, ভিক্খুসঙ্ঘো পন লাভেন পৰিহাযতি. অপৰো সঙ্ঘং অনিমন্তেত্ৱা সক্কাৰং কত্ৱা ‘‘ভিক্খূ আনেস্সামী’’তি ন লভি, সব্বে অঞ্ঞত্থ নিমন্তিতা হোন্তি. অযম্পি পুঞ্ঞেন পৰিহাযতি, সঙ্ঘোপি লাভেন পৰিহাযতি. অপৰো পঠমং সঙ্ঘং নিমন্তেত্ৱা পচ্ছা সক্কাৰং কত্ৱা দানং দেতি, অযং কিচ্চকাৰী হোতি. অপৰো নেৱ সঙ্ঘং নিমন্তেতি, ন দানং দেতি, অযং পাপপুগ্গলোতি ৱেদিতব্বো. দুতিযং উত্তানমেৱ.

ৱলাহকসুত্তদ্ৱযৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.