১. ভযসুত্তৱণ্ণনা

১. তিকনিপাতস্স পঠমে ভযন্তি ভীতি চেতসো ব্যধোতি আহ ‘‘চিত্তুত্ৰাসো’’তি. উপদ্দৱোতি অন্তৰাযো. তস্স পন ৱিক্খেপকাৰণত্তা ৱুত্তং ‘‘অনেকগ্গতাকাৰো’’তি. উপসগ্গোতি উপসজ্জনং, দেৱতোপপীড়াদিনা অপ্পটিকাৰৱিঘাতাপত্তি. সা পন যস্মা পটিকাৰাভাৱেন ৱিহঞ্ঞমানস্স কিঞ্চি কাতুং অসমত্থস্স ওসীদনকাৰণং, তস্মা ৱুত্তং ‘‘তত্থ তত্থ লগ্গনাকাৰো’’তি. যথাৱুত্তে দিৱসে অনাগচ্ছন্তেসূতি ৱঞ্চেত্ৱা আগন্তুং নিযমিতদিৱসে অনাগচ্ছন্তেসু. দ্ৱাৰে অগ্গিং দত্ৱাতি বহি অনিক্খমনত্থায দ্ৱাৰে অগ্গিং দত্ৱা.

নড়েহি ছন্নপটিচ্ছন্নাতি নড়েহি তিণচ্ছদনসঙ্খেপেন উপৰি ছাদেত্ৱা তেহিযেৱ দাৰুকুটিকনিযামেন পৰিতোপি ছাদিতা. এসেৱ নযোতি ইমিনা তিণেহি ছন্নতং সেসসম্ভাৰানং ৰুক্খমযতঞ্চ অতিদিসতি.

ৱিধৱপুত্তেতি অন্তভাৱোপলক্খণং. তে হি নিপ্পিতিকা অৱিনীতা অসংযতা যং কিঞ্চি কাৰিনো. সেসমেত্থ উত্তানমেৱ.

ভযসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.