৪. উপ্পাদাসুত্তৱণ্ণনা

১৩৭. চতুত্থে উপ্পাদা ৱা তথাগতানন্তি তথাগতানং উপ্পাদেপি ৱেনেয্যপুগ্গলানং মগ্গফলুপ্পত্তি ৱিয সঙ্খাৰানং অনিচ্চাদিসভাৱো ন তথাগতুপ্পাদাযত্তো, অথ খো তথাগতানং উপ্পাদেপি অনুপ্পাদেপি হোতিমেৱাতি ৱুত্তং হোতি. ঠিতাৱ সা ধাতূতি ঠিতো এৱ সো অনিচ্চসভাৱো ব্যভিচাৰাভাৱতো ন কদাচি সঙ্খাৰা অনিচ্চা ন হোতি. কামং অসঙ্খতা ৱিয ধাতু ন নিচ্চো সো সভাৱো, তথাপি সব্বকালিকোযেৱাতি অধিপ্পাযো.

অপৰো নযো – ঠিতাৱ সা ধাতূতি ‘‘সব্বে সঙ্খাৰা অনিচ্চা’’তি এসা ধাতু এস সভাৱো তথাগতানং উপ্পাদতো পুব্বে উদ্ধঞ্চ অপ্পটিৱিজ্ঝিযমানো ন তথাগতেহি উপ্পাদিতো, অথ খো সব্বকালং সব্বে সঙ্খাৰা অনিচ্চা, ঠিতাৱ সা ধাতু, কেৱলং পন সযম্ভুঞাণেন অভিসম্বুজ্ঝনতো ‘‘অযং ধম্মো তথাগতেন অভিসম্বুদ্ধো’’তি পৱেদনতো চ তথাগতো ধম্মস্সামীতি ৱুচ্চতি অপুব্বস্স তস্স উপ্পাদনতো. তেন ৱুত্তং ‘‘ঠিতাৱ সা ধাতূ’’তি.

অভিসম্বুজ্ঝতীতি ঞাণেন অভিসম্বুজ্ঝতি. অভিসমেতীতি ঞাণেন অভিসমাগচ্ছতি. আচিক্খতীতি কথেতি. দেসেতীতি দস্সেতি. পঞ্ঞাপেতীতি জানাপেতি. পট্ঠপেতীতি ঞাণমুখে ঠপেতি. ৱিৱৰতীতি ৱিৱৰিত্ৱা দস্সেতি. ৱিভজতীতি ৱিভাগতো দস্সেতি. উত্তানীকৰোতীতি পাকটং কৰোতি.

অথ ৱা অভিসম্বুজ্ঝতীতি পচ্চক্খকৰণেন অভিমুখং বুজ্ঝতি, যাথাৱতো পটিৱিজ্ঝতি. ততো এৱ অভিসমেতি অভিমুখং সমাগচ্ছতি. আদিতো কথেন্তো আচিক্খতি, উদ্দিসতীতি অত্থো. তমেৱ উদ্দেসং পৰিযোসাপেন্তো দেসেতি. যথাউদ্দিট্ঠমত্থং নিদস্সনৱসেন পকাৰেহি ঞাপেন্তো পঞ্ঞাপেতি. পকাৰেহি এতমত্থং পতিট্ঠপেন্তো পট্ঠপেতি. যথাউদ্দিট্ঠং পটিনিদস্সনৱসেন ৱিৱৰতি ৱিভজতি. ৱিৱটং ৱিভত্তঞ্চ অত্থং হেতূদাহৰণদস্সনেহি পাকটং কৰোন্তো উত্তানীকৰোতি.

উপ্পাদাসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.