৯-১০. উপালিসুত্তাদিৱণ্ণনা

৯৯-১০০. নৱমে অজ্ঝোগাহেত্ৱা অধিপ্পেতমত্থং সম্ভৱিতুং সাধেতুং দুক্খানি দুৰভিসম্ভৱানি. অট্ঠকথাযং পন তত্থ নিৱাসোযেৱ দুক্খোতি দস্সেতুং ‘‘সম্ভৱিতুং দুক্খানি দুস্সহানী’’তি ৱুত্তং. অৰঞ্ঞৱনপত্থানীতি অৰঞ্ঞলক্খণপ্পত্তানি ৱনসণ্ডানি. ৱনপত্থসদ্দো হি সণ্ডভূতে ৰুক্খসমূহেপি ৱত্ততীতি অৰঞ্ঞগ্গহণং. পৱিৱেকন্তি পকাৰতো, পকাৰেহি ৱা ৱিৱেচনং, ৰূপাদিপুথুত্তাৰম্মণে পকাৰতো গমনাদিইৰিযাপথপ্পকাৰেহি অত্তনো কাযস্স ৱিৱেচনং, গচ্ছতোপি তিট্ঠতোপি নিসজ্জতোপি নিপজ্জতোপি একস্সেৱ পৱত্তি. তেনেৱ হি ৱিৱেচেতব্বানং ৱিৱেচনাকাৰস্স চ ভেদতো বহুৱিধত্তা তে একত্তেন গহেত্ৱা ‘‘পৱিৱেক’’ন্তি একৱচনেন ৱুত্তং. দুক্কৰং পৱিৱেকন্তি ৱা পৱিৱেকং কত্তুং ন সুখন্তি অত্থো. একীভাৱেতি একত্তভাৱে. দ্ৱযংদ্ৱযাৰামোতি দ্ৱিন্নং দ্ৱিন্নং ভাৱাভিৰতো. হৰন্তি ৱিযাতি সংহৰন্তি ৱিয ৱিঘাতুপ্পাদনেন. তেনাহ ‘‘ঘসন্তি ৱিযা’’তি. ভযসন্তাসুপ্পাদনেন খাদিতুং আগতা যক্খৰক্খসপিসাচাদযো ৱিযাতি অধিপ্পাযো. ঈদিসস্সাতি অলদ্ধসমাধিনো. তিণপণ্ণমিগাদিসদ্দেহীতি ৱাতেৰিতানং তিণপণ্ণাদীনং মিগপক্খিআদীনঞ্চ ভীসনকেহি ভেৰৱেহি সদ্দেহি. ৱিৱিধেহি চ অঞ্ঞেহি খাণুআদীহি যক্খাদিআকাৰেহি উপট্ঠিতেহি ভীসনকেহি. ঘটেন কীড়া ঘটিকাতি একে. দসমং উত্তানমেৱ.

উপালিসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.

উপালিৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.

দুতিযপণ্ণাসকং নিট্ঠিতং.