৪. পঠমকণ্ডকীসুত্তং
৯০২. একং সমযং আযস্মা চ অনুৰুদ্ধো আযস্মা চ সাৰিপুত্তো আযস্মা চ মহামোগ্গল্লানো সাকেতে ৱিহৰন্তি কণ্ডকীৱনে. অথ খো আযস্মা চ সাৰিপুত্তো আযস্মা চ মহামোগ্গল্লানো সাযন্হসমযং পটিসল্লানা ৱুট্ঠিতা যেনাযস্মা অনুৰুদ্ধো তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৱা আযস্মতা অনুৰুদ্ধেন সদ্ধিং সম্মোদিংসু. সম্মোদনীযং কথং সাৰণীযং ৱীতিসাৰেত্ৱা একমন্তং নিসীদিংসু. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা সাৰিপুত্তো আযস্মন্তং অনুৰুদ্ধং এতদৱোচ – ‘‘সেখেনাৱুসো অনুৰুদ্ধ, ভিক্খুনা কতমে ধম্মা উপসম্পজ্জ ৱিহাতব্বা’’তি?
‘‘সেখেনাৱুসো সাৰিপুত্ত, ভিক্খুনা চত্তাৰো সতিপট্ঠানা উপসম্পজ্জ ৱিহাতব্বা. কতমে চত্তাৰো? ইধাৱুসো, ভিক্খু কাযে কাযানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং; ৱেদনাসু …পে… চিত্তে…পে… ধম্মেসু ধম্মানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং – সেখেনাৱুসো সাৰিপুত্ত, ভিক্খুনা ইমে চত্তাৰো সতিপট্ঠানা উপসম্পজ্জ ৱিহাতব্বা’’তি. চতুত্থং.