১. জৰাধম্মসুত্তং

৫১১. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি পুব্বাৰামে মিগাৰমাতুপাসাদে. তেন খো পন সমযেন ভগৱা সাযন্হসমযং পটিসল্লানা ৱুট্ঠিতো পচ্ছাতপে নিসিন্নো হোতি পিট্ঠিং ওতাপযমানো.

অথ খো আযস্মা আনন্দো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা ভগৱতো গত্তানি পাণিনা অনোমজ্জন্তো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘অচ্ছৰিযং, ভন্তে, অব্ভুতং, ভন্তে! ন চেৱং দানি, ভন্তে, ভগৱতো তাৱ পৰিসুদ্ধো ছৱিৱণ্ণো পৰিযোদাতো, সিথিলানি চ গত্তানি সব্বানি ৱলিযজাতানি, পুৰতো পব্ভাৰো চ কাযো, দিস্সতি চ ইন্দ্ৰিযানং অঞ্ঞথত্তং – চক্খুন্দ্ৰিযস্স সোতিন্দ্ৰিযস্স ঘানিন্দ্ৰিযস্স জিৱ্হিন্দ্ৰিযস্স কাযিন্দ্ৰিযস্সা’’তি.

‘‘এৱঞ্হেতং, আনন্দ, হোতি – জৰাধম্মো যোব্বঞ্ঞে, ব্যাধিধম্মো আৰোগ্যে, মৰণধম্মো জীৱিতে. ন চেৱ তাৱ পৰিসুদ্ধো হোতি ছৱিৱণ্ণো পৰিযোদাতো, সিথিলানি চ হোন্তি গত্তানি সব্বানি ৱলিযজাতানি, পুৰতো পব্ভাৰো চ কাযো, দিস্সতি চ ইন্দ্ৰিযানং অঞ্ঞথত্তং – চক্খুন্দ্ৰিযস্স সোতিন্দ্ৰিযস্স ঘানিন্দ্ৰিযস্স জিৱ্হিন্দ্ৰিযস্স কাযিন্দ্ৰিযস্সা’’তি.

‘‘ইদমৱোচ ভগৱা. ইদং ৱত্ৱা চ সুগতো অথাপৰং এতদৱোচ সত্থা –

‘‘ধী তং জম্মি জৰে অত্থু, দুব্বণ্ণকৰণী জৰে;

তাৱ মনোৰমং বিম্বং, জৰায অভিমদ্দিতং.

‘‘যোপি ৱস্সসতং জীৱে, সোপি মচ্চুপৰাযণো [সব্বে মচ্চুপৰাযনা (স্যা. কং. ক.)];

ন কিঞ্চি পৰিৱজ্জেতি, সব্বমেৱাভিমদ্দতী’’তি. পঠমং;