২. চিৰট্ঠিতিসুত্তং
৩৮৮. তংযেৱ নিদানং. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা ভদ্দো আযস্মন্তং আনন্দং এতদৱোচ – ‘‘কো নু খো, আৱুসো আনন্দ, হেতু, কো পচ্চযো যেন তথাগতে পৰিনিব্বুতে সদ্ধম্মো ন চিৰট্ঠিতিকো হোতি? কো পনাৱুসো আনন্দ, হেতু, কো পচ্চযো যেন তথাগতে পৰিনিব্বুতে সদ্ধম্মো চিৰট্ঠিতিকো হোতী’’তি?
‘‘সাধু সাধু, আৱুসো ভদ্দ! ভদ্দকো খো তে, আৱুসো ভদ্দ, উম্মঙ্গো, ভদ্দকং পটিভানং, কল্যাণী পৰিপুচ্ছা. এৱঞ্হি ত্ৱং, আৱুসো ভদ্দ, পুচ্ছসি – ‘কো নু খো, আৱুসো আনন্দ, হেতু, কো পচ্চযো যেন তথাগতে পৰিনিব্বুতে সদ্ধম্মো ন চিৰট্ঠিতিকো হোতি? কো পনাৱুসো আনন্দ, হেতু, কো পচ্চযো যেন তথাগতে পৰিনিব্বুতে সদ্ধম্মো চিৰট্ঠিতিকো হোতী’’’তি? ‘‘এৱমাৱুসো’’তি. ‘‘চতুন্নং খো, আৱুসো, সতিপট্ঠানানং অভাৱিতত্তা অবহুলীকতত্তা তথাগতে পৰিনিব্বুতে সদ্ধম্মো ন চিৰট্ঠিতিকো হোতি. চতুন্নঞ্চ খো, আৱুসো, সতিপট্ঠানানং ভাৱিতত্তা বহুলীকতত্তা তথাগতে পৰিনিব্বুতে সদ্ধম্মো চিৰট্ঠিতিকো হোতি’’.
‘‘কতমেসং চতুন্নং? ইধাৱুসো, ভিক্খু কাযে কাযানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং; ৱেদনাসু…পে… চিত্তে…পে… ধম্মেসু ধম্মানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং. ইমেসং খো, আৱুসো, চতুন্নং সতিপট্ঠানানং অভাৱিতত্তা অবহুলীকতত্তা তথাগতে পৰিনিব্বুতে সদ্ধম্মো ন চিৰট্ঠিতিকো হোতি. ইমেসঞ্চ খো, আৱুসো, চতুন্নং সতিপট্ঠানানং ভাৱিতত্তা বহুলীকতত্তা তথাগতে পৰিনিব্বুতে সদ্ধম্মো চিৰট্ঠিতিকো হোতী’’তি. দুতিযং.