৩. পৰিহানসুত্তং

৩৮৯. একং সমযং আযস্মা চ আনন্দো আযস্মা চ ভদ্দো পাটলিপুত্তে ৱিহৰন্তি কুক্কুটাৰামে. অথ খো আযস্মা ভদ্দো সাযন্হসমযং পটিসল্লানা ৱুট্ঠিতো যেনাযস্মা আনন্দো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা আযস্মতা আনন্দেন সদ্ধিং সম্মোদি. সম্মোদনীযং কথং সাৰণীযং ৱীতিসাৰেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা ভদ্দো আযস্মন্তং আনন্দং এতদৱোচ – ‘‘কো নু খো, আৱুসো আনন্দ, হেতু, কো পচ্চযো যেন সদ্ধম্মপৰিহানং হোতি? কো নু খো, আৱুসো আনন্দ, হেতু, কো পচ্চযো যেন সদ্ধম্মঅপৰিহানং হোতী’’তি?

‘‘সাধু সাধু, আৱুসো ভদ্দ! ভদ্দকো খো তে, আৱুসো ভদ্দ, উম্মঙ্গো, ভদ্দকং পটিভানং, কল্যাণী পৰিপুচ্ছা. এৱঞ্হি ত্ৱং, আৱুসো ভদ্দ, পুচ্ছসি – ‘কো নু খো, আৱুসো আনন্দ, হেতু, কো পচ্চযো যেন সদ্ধম্মপৰিহানং হোতি? কো পনাৱুসো আনন্দ, হেতু, কো পচ্চযো যেন সদ্ধম্মঅপৰিহানং হোতী’’’তি? ‘‘এৱমাৱুসো’’তি. ‘‘চতুন্নং খো, আৱুসো, সতিপট্ঠানানং অভাৱিতত্তা অবহুলীকতত্তা সদ্ধম্মপৰিহানং হোতি. চতুন্নঞ্চ খো, আৱুসো, সতিপট্ঠানানং ভাৱিতত্তা বহুলীকতত্তা সদ্ধম্মঅপৰিহানং হোতি’’.

‘‘কতমেসং চতুন্নং? ইধাৱুসো, ভিক্খু কাযে কাযানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং; ৱেদনাসু…পে… চিত্তে…পে… ধম্মেসু ধম্মানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং. ইমেসং খো, আৱুসো, চতুন্নং সতিপট্ঠানানং অভাৱিতত্তা অবহুলীকতত্তা সদ্ধম্মপৰিহানং হোতি. ইমেসঞ্চ খো, আৱুসো, চতুন্নং সতিপট্ঠানানং ভাৱিতত্তা বহুলীকতত্তা সদ্ধম্মঅপৰিহানং হোতী’’তি. ততিযং.