১. সীলসুত্তং
৩৮৭. এৱং মে সুতং – একং সমযং আযস্মা চ আনন্দো আযস্মা চ ভদ্দো পাটলিপুত্তে ৱিহৰন্তি কুক্কুটাৰামে. অথ খো আযস্মা ভদ্দো সাযন্হসমযং পটিসল্লানা ৱুট্ঠিতো যেনাযস্মা আনন্দো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা আযস্মতা আনন্দেন সদ্ধিং সম্মোদি. সম্মোদনীযং কথং সাৰণীযং ৱীতিসাৰেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা ভদ্দো আযস্মন্তং আনন্দং এতদৱোচ – ‘‘যানিমানি, আৱুসো আনন্দ, কুসলানি সীলানি ৱুত্তানি ভগৱতা, ইমানি কুসলানি সীলানি কিমত্থিযানি ৱুত্তানি ভগৱতা’’তি?
‘‘সাধু সাধু, আৱুসো ভদ্দ! ভদ্দকো খো তে, আৱুসো ভদ্দ, উম্মঙ্গো [উম্মগ্গো (সী. স্যা. কং.)], ভদ্দকং পটিভানং, কল্যাণী পৰিপুচ্ছা. এৱঞ্হি ত্ৱং, আৱুসো ভদ্দ, পুচ্ছসি – ‘যানিমানি আৱুসো আনন্দ, কুসলানি সীলানি ৱুত্তানি ভগৱতা, ইমানি কুসলানি সীলানি কিমত্থিযানি ৱুত্তানি ভগৱতা’’’তি? ‘‘এৱমাৱুসো’’তি. ‘‘যানিমানি, আৱুসো ভদ্দ, কুসলানি সীলানি ৱুত্তানি ভগৱতা, ইমানি কুসলানি সীলানি যাৱদেৱ চতুন্নং সতিপট্ঠানানং ভাৱনায ৱুত্তানি ভগৱতা’’.
‘‘কতমেসং চতুন্নং? ইধাৱুসো, ভিক্খু কাযে কাযানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং; ৱেদনাসু…পে… চিত্তে…পে… ধম্মেসু ধম্মানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং. যানিমানি, আৱুসো ভদ্দ, কুসলানি সীলানি ৱুত্তানি ভগৱতা, ইমানি কুসলানি সীলানি যাৱদেৱ ইমেসং চতুন্নং সতিপট্ঠানানং ভাৱনায ৱুত্তানি ভগৱতা’’তি. পঠমং.