২. পচ্চন্তসুত্তং
১১৩২. অথ খো ভগৱা পৰিত্তং নখসিখাযং পংসুং আৰোপেত্ৱা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘তং কিং মঞ্ঞথ, ভিক্খৱে, কতমং নু খো বহুতৰং – যো ৱাযং মযা পৰিত্তো নখসিখাযং পংসু আৰোপিতো, অযং ৱা মহাপথৱী’’তি? ‘‘এতদেৱ, ভন্তে, বহুতৰং, যদিদং – মহাপথৱী; অপ্পমত্তকাযং ভগৱতা পৰিত্তো নখসিখাযং পংসু আৰোপিতো. সঙ্খম্পি ন উপেতি, উপনিধম্পি ন উপেতি, কলভাগম্পি ন উপেতি মহাপথৱিং উপনিধায ভগৱতা পৰিত্তো নখসিখাযং পংসু আৰোপিতো’’তি.
‘‘এৱমেৱ খো, ভিক্খৱে, অপ্পমত্তকা তে সত্তা যে মজ্ঝিমেসু জনপদেসু পচ্চাজাযন্তি; অথ খো এতেৱ বহুতৰা সত্তা যে পচ্চন্তিমেসু জনপদেসু পচ্চাজাযন্তি অৱিঞ্ঞাতাৰেসু মিলক্খেসু [মিলক্খূসু (স্যা. কং. ক.)] …পে…. দুতিযং.