৮. ৱিজ্জাসুত্তং

১০৮৮. অথ খো অঞ্ঞতৰো ভিক্খু যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো সো ভিক্খু ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘‘ৱিজ্জা, ৱিজ্জা’তি, ভন্তে, ৱুচ্চতি. কতমা নু খো, ভন্তে, ৱিজ্জা; কিত্তাৱতা চ ৱিজ্জাগতো হোতী’’তি? ‘‘যং খো, ভিক্খু, দুক্খে ঞাণং, দুক্খসমুদযে ঞাণং, দুক্খনিৰোধে ঞাণং, দুক্খনিৰোধগামিনিযা পটিপদায ঞাণং – অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খু, ৱিজ্জা; এত্তাৱতা চ ৱিজ্জাগতো হোতী’’তি.

‘‘তস্মাতিহ, ভিক্খু, ‘ইদং দুক্খ’ন্তি যোগো কৰণীযো…পে… ‘অযং দুক্খনিৰোধগামিনী পটিপদা’তি যোগো কৰণীযো’’তি. অট্ঠমং.