১. পঠমঅভিসন্দসুত্তং
১০৩৭. ‘‘চত্তাৰোমে, ভিক্খৱে, পুঞ্ঞাভিসন্দা, কুসলাভিসন্দা, সুখস্সাহাৰা. কতমে চত্তাৰো? ইধ, ভিক্খৱে, অৰিযসাৱকো বুদ্ধে অৱেচ্চপ্পসাদেন সমন্নাগতো হোতি – ইতিপি সো ভগৱা…পে… সত্থা দেৱমনুস্সানং বুদ্ধো ভগৱাতি. অযং পঠমো পুঞ্ঞাভিসন্দো, কুসলাভিসন্দো, সুখস্সাহাৰো.
‘‘পুন চপৰং, ভিক্খৱে, অৰিযসাৱকো ধম্মে…পে… সঙ্ঘে…পে….
‘‘পুন চপৰং, ভিক্খৱে, অৰিযসাৱকো অৰিযকন্তেহি সীলেহি সমন্নাগতো হোতি অখণ্ডেহি…পে… সমাধিসংৱত্তনিকেহি. অযং চতুত্থো পুঞ্ঞাভিসন্দো, কুসলাভিসন্দো, সুখস্সাহাৰো. ইমে খো, ভিক্খৱে, চত্তাৰো পুঞ্ঞাভিসন্দা, কুসলাভিসন্দা, সুখস্সাহাৰা.
‘‘ইমেহি খো, ভিক্খৱে, চতূহি পুঞ্ঞাভিসন্দেহি কুসলাভিসন্দেহি সমন্নাগতস্স অৰিযসাৱকস্স ন সুকৰং পুঞ্ঞস্স পমাণং গণেতুং – ‘এত্তকো পুঞ্ঞাভিসন্দো, কুসলাভিসন্দো, সুখস্সাহাৰো’তি. অথ খো অসঙ্খ্যেয্যো অপ্পমেয্যো মহাপুঞ্ঞক্খন্ধো ত্ৱেৱ সঙ্খ্যং গচ্ছতি.
‘‘সেয্যথাপি, ভিক্খৱে, মহাসমুদ্দে ন সুকৰং উদকস্স পমাণং গণেতুং – ‘এত্তকানি উদকাড়্হকানী’তি ৱা ‘এত্তকানি উদকাড়্হকসতানী’তি ৱা ‘এত্তকানি উদকাড়্হকসহস্সানী’তি ৱা ‘এত্তকানি উদকাড়্হকসতসহস্সানী’তি ৱাতি. অথ খো অসঙ্খ্যেয্যো অপ্পমেয্যো মহাউদকক্খন্ধো ত্ৱেৱ সঙ্খ্যং গচ্ছতি. এৱমেৱ খো, ভিক্খৱে, ইমেহি চতূহি পুঞ্ঞাভিসন্দেহি কুসলাভিসন্দেহি সমন্নাগতস্স অৰিযসাৱকস্স ন সুকৰং পুঞ্ঞস্স পমাণং গণেতুং – ‘এত্তকো পুঞ্ঞাভিসন্দো, কুসলাভিসন্দো, সুখস্সাহাৰো’তি. অথ খো অসঙ্খ্যেয্যো অপ্পমেয্যো মহাপুঞ্ঞক্খন্ধো ত্ৱেৱ সঙ্খ্যং গচ্ছতী’’তি.
ইদমৱোচ ভগৱা. ইদং ৱত্ৱান সুগতো অথাপৰং এতদৱোচ সত্থা –
‘‘মহোদধিং অপৰিমিতং মহাসৰং,
বহুভেৰৱং ৰতনগণানমালযং;
নজ্জো যথা নৰগণসঙ্ঘসেৱিতা,
পুথূ সৱন্তী উপযন্তি সাগৰং.
‘‘এৱং নৰং অন্নপানৱত্থদদং,
সেয্যানি পচ্চত্থৰণস্স [সজ্জত্থৰণস্স (সী. স্যা. কং. পী.)] দাযকং;
পুঞ্ঞস্স ধাৰা উপযন্তি পণ্ডিতং,
নজ্জো যথা ৱাৰিৱহাৱ সাগৰ’’ন্তি. পঠমং;