১. পঠমপুঞ্ঞাভিসন্দসুত্তং

১০২৭. সাৱত্থিনিদানং. ‘‘চত্তাৰোমে, ভিক্খৱে, পুঞ্ঞাভিসন্দা কুসলাভিসন্দা সুখস্সাহাৰা. কতমে চত্তাৰো? ইধ, ভিক্খৱে, অৰিযসাৱকো বুদ্ধে অৱেচ্চপ্পসাদেন সমন্নাগতো হোতি – ইতিপি সো ভগৱা…পে… সত্থা দেৱমনুস্সানং বুদ্ধো ভগৱাতি. অযং পঠমো পুঞ্ঞাভিসন্দো কুসলাভিসন্দো সুখস্সাহাৰো.

‘‘পুন চপৰং, ভিক্খৱে, অৰিযসাৱকো ধম্মে অৱেচ্চপ্পসাদেন সমন্নাগতো হোতি – স্ৱাক্খাতো ভগৱতা ধম্মো…পে… পচ্চত্তং ৱেদিতব্বো ৱিঞ্ঞূহীতি. অযং দুতিযো পুঞ্ঞাভিসন্দো কুসলাভিসন্দো সুখস্সাহাৰো.

‘‘পুন চপৰং, ভিক্খৱে, অৰিযসাৱকো সঙ্ঘে অৱেচ্চপ্পসাদেন সমন্নাগতো হোতি – সুপ্পটিপন্নো ভগৱতো সাৱকসঙ্ঘো…পে… অনুত্তৰং পুঞ্ঞক্খেত্তং লোকস্সাতি. অযং ততিযো পুঞ্ঞাভিসন্দো কুসলাভিসন্দো সুখস্সাহাৰো.

‘‘পুন চপৰং, ভিক্খৱে, অৰিযসাৱকো অৰিযকন্তেহি সীলেহি সমন্নাগতো হোতি অখণ্ডেহি…পে… সমাধিসংৱত্তনিকেহি. অযং চতুত্থো পুঞ্ঞাভিসন্দো কুসলাভিসন্দো সুখস্সাহাৰো. ইমে খো, ভিক্খৱে, চত্তাৰো পুঞ্ঞাভিসন্দা কুসলাভিসন্দা সুখস্সাহাৰা’’তি. পঠমং.