২. ব্ৰাহ্মণসুত্তং

১০০৮. সাৱত্থিনিদানং. ‘‘ব্ৰাহ্মণা, ভিক্খৱে, উদযগামিনিং নাম পটিপদং পঞ্ঞপেন্তি. তে সাৱকং এৱং সমাদপেন্তি – ‘এহি ত্ৱং, অম্ভো পুৰিস, কালস্সেৱ উট্ঠায পাচীনমুখো যাহি. সো ত্ৱং মা সোব্ভং পৰিৱজ্জেহি, মা পপাতং, মা খাণুং, মা কণ্ডকঠানং [কণ্ডকং ঠানং (পী. ক.)], মা চন্দনিযং, মা ওড়িগল্লং. যত্থ [যত্থেৱ (স্যা. কং.), যানি ৱা (সী.)] পপতেয্যাসি তত্থেৱ মৰণং আগমেয্যাসি. এৱং ত্ৱং, অম্ভো পুৰিস, কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা সুগতিং সগ্গং লোকং উপপজ্জিস্সসী’’’তি.

‘‘তং খো পনেতং, ভিক্খৱে, ব্ৰাহ্মণানং বালগমনমেতং [বালানং গমনমেতং (সী.)] মূড়্হগমনমেতং ন নিব্বিদায ন ৱিৰাগায ন নিৰোধায ন উপসমায ন অভিঞ্ঞায ন সম্বোধায ন নিব্বানায সংৱত্ততি. অহঞ্চ খো, ভিক্খৱে, অৰিযস্স ৱিনযে উদযগামিনিং পটিপদং পঞ্ঞপেমি; যা একন্তনিব্বিদায ৱিৰাগায নিৰোধায উপসমায অভিঞ্ঞায সম্বোধায নিব্বানায সংৱত্ততি.

‘‘কতমা চ সা, ভিক্খৱে, উদযগামিনী পটিপদা; যা একন্তনিব্বিদায…পে… নিব্বানায সংৱত্ততি? ইধ, ভিক্খৱে, অৰিযসাৱকো বুদ্ধে অৱেচ্চপ্পসাদেন সমন্নাগতো হোতি – ইতিপি সো ভগৱা অৰহং সম্মাসম্বুদ্ধো…পে… সত্থা দেৱমনুস্সানং বুদ্ধো ভগৱাতি; ধম্মে…পে… সঙ্ঘে…পে… অৰিযকন্তেহি সীলেহি সমন্নাগতো হোতি অখণ্ডেহি…পে… সমাধিসংৱত্তনিকেহি. অযং খো সা, ভিক্খৱে, উদযগামিনী পটিপদা একন্তনিব্বিদায…পে… নিব্বানায সংৱত্ততী’’তি. দুতিযং.