১. ওঘসুত্তং

১৭২. সাৱত্থিনিদানং. ‘‘চত্তাৰোমে, ভিক্খৱে, ওঘা. কতমে চত্তাৰো? কামোঘো, ভৱোঘো, দিট্ঠোঘো, অৱিজ্জোঘো – ইমে খো, ভিক্খৱে, চত্তাৰো ওঘা. ইমেসং খো, ভিক্খৱে, চতুন্নং ওঘানং অভিঞ্ঞায পৰিঞ্ঞায পৰিক্খযায পহানায…পে… অযং অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো ভাৱেতব্বো’’তি. (যথা এসনা, এৱং সব্বং ৱিত্থাৰেতব্বং.) পঠমং.