৬. খিলসুত্তং

১৬৬. ‘‘তযোমে, ভিক্খৱে, খিলা. কতমে তযো? ৰাগো খিলো, দোসো খিলো, মোহো খিলো – ইমে খো, ভিক্খৱে, তযো খিলা. ইমেসং খো, ভিক্খৱে, তিণ্ণন্নং খিলানং অভিঞ্ঞায পৰিঞ্ঞায পৰিক্খযায পহানায…পে… অযং অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো ভাৱেতব্বো’’তি. ছট্ঠং.